سه شنبه, 15 اسفند 1396 ساعت 02:00

آنچه که از پهلوان خادم انتظار می رفت

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

محمد یزدانی

 عصراقتصاد: حادثه خیلی ساده رخ داده است. در مسابقات کشتی قهرمانی جوانان جهان، علیرضا کریمی در وزن 86 کیلو کشتی آزاد با نماینده روس بر روی تشک مسابقات است. از سوی دیگر نمایندگان آمریکا و رژیم صهیونیستی نیز مسابقه می دهند. محاسبات نشان می دهد که دراین سو کشتی گیر ما پیروز خواهد شد و با کشتی گیر آمریکایی برخورد خواهد کرد. در اواخرمسابقه کشتی گیررژیم صهیونیستی بر حریف امریکایی خود پیروز می شود ومربیان ایرانی متوجه می شوند که کشتی گیرما درصورت پیروزی باید بانماینده رژیم صهیونیستی مسابقه دهد که طبق عرف ورزشی کشور، ورزشکاران مابا ورزشکاران رژیم صهیونیستی اجازه مسابقه ندارند.

اما مربیان مامی دانندکه مدتی است جامعه جهانی ورزش برای حمایت از رژیم صهیونیستی بنا را بر این گذاشته که اگرورزشکار یک کشوراز مصاف با ورزشکاررژیم صهیونیستی سرباززند،ورزشکاو کشورمربوطه راتنبیه کند.بنابراین دریک اقدام ابتکاری ازکشتی گیر خود می خواهنددرمقابل حریف خود ببازد تامجبوربه رویارویی بانماینده رژیم صهیونیستی وسرباز زدن از مسابقه ودرنتیجه آسیب انضباطی وحقوقی متوجه کشتی گیر ایرانی نشود.

متاسفانه این تصمیم هوشمندانه به طرز ناشیانه ای اجرا می شود وهمه دوربین ها این اقدام را ثبت جهانی می کنند و بعد از آن هم رسانه های ایران برای به اصطلاح قدرشناسی از کشتی گیر ایرانی قبل از دیگران این کاررا رسانه ای می کنند. اما درهرصورت مربیان ایرانی در راستای رعایت مقررات تحمیلی بین المللی این فداکاری را داشته اند که یک برد را با باخت معاوضه کنند تا کشتی و کشتی گیر ایرانی وارد فرایند تنبیهی فدراسیون جهانی کشتی نشوند.

صاحب منصبان فدراسیون جهانی کشتی دردفاع ازرژیم صهیونیستی چنان متعصب هستند که حتی به این احترام گذاشتن ایران به مقررات بین المللی هم اعتنا نمی کنند وکاری را که در خوش رقصی برای رژیم صهیونیستی باید انجام دهند در دستور کار خود قرارمی دهند. رئیس زحمتکش فدراسیون ایران، رسول خادم تنها کاری که می تواند انجام دهداین است که تلاش کند تا جایی که بتواند میزان تنبیهات و جریمه ها را کاهش دهد ، که در نهایت تنبیه درحد مربی و کشتی گیر اعمال می شود.

این نشان می دهد که حمایت از رژیم صهیونیستی در جامعه جهانی ورزش به نحوی رقم خورده که حتی با استفاده از حوادث و اتفاقات حاشیه ای هم هر کشوری که به ساحت رژیم صهیونیستی تلنگری بزند تنبیه خواهد شد. یعنی حامیان رژیم صهیونیستی درمجامع ورزشی در کمین نشسته اند که هر گونه تکرار موارد مشابه یا مشکوک از ایران در این زمینه را با محرومیت های شدیدتری مواجه کنند.

مروری بر آنچه که گذشت نشان می دهد که جمهوری اسلامی ایران در راهبرد ظلم ستیزی و صهیونیسم ستیزی خود در حالی که سعی می کند مقررات و مناسبات جهانی را رعایت کند مظلوم واقع شده است. بنابراین انتظارمی رود در درون کشورشاهد تقابل رفتارها نباشیم و در عین حال به دنبال چاره جویی ها و راه حل های منسجم و مشترک بگردیم.

اما دراین میان استعفای رئیس فدراسیون کشتی سوال برانگیز و غیرقابل هضم است. چرا که وی چند ماه پیش مجددا خود را برای ریاست فدراسیون کاندیدا نموده و به جز کاندیدای رقیب، همه اعضای مجمع فدراسیون کشتی وبلکه عموم مردم از ریاست مجدد وی استقبال کردند.

حال سوال این است که آیا این پهلوان تحصیل کرده که خود و برادرش قریب به 20 سال در سطح مسئولیت های سیاسی و فدراسیون کشتی فعالیت دارند،  از موضع ایران در مورد رژیم صهیونیستی بی اطلاع بوده و ایشان نمی دانسته که در نظامی مسئولیت می پذیرد که چنان موضعی در مقابل صهیونیست ها دارد ؟

یا این پهلوان خوش فکر که توانسته وجاهت لازم را در مجامع بین المللی به دست بیاورد از برخورد های متعصبانه جامعه جهانی ورزش نسبت به صهیونیست ها خبر نداشته است ؟

آیا درچنین شرایطی به بهانه یک حادثه، منطقی است که انسجام ملی را به تقابل داخلی تبدیل کند.

شاید به قول صدرالدین کاظمی کارشناس نام آشنای کشتی و مجری رادیو، مشکلات بسیار دیگری در حوزه کشتی، پهلوان رسول خادم را به نقطه انفجار رسانده باشد.

یا خدای نکرده ، رسول پهلوان هم مثل بعضی از سیاسیون برای آینده ای مبهم رزومه سازی می کند؟

آیا او که به قول کاظمی یکی از نمونه های بارز صبوری و تدبیر است ، در چنین شرایط حساسی باید از نامهربانی ها سخن بگوید ؟

بی تردید موضع سردار غیب پرور رئیس سازمان بسیج هم  در این خصوص نمی تواند قابل قبول باشد وبا توجه به برخورد های مزورانه جامعه جهانی در حمایت ازصهیونیست ها، نیاز به بازبینی سیاست های بین المللی ورزشی کشور حس می شودو در نهایت این گونه تصمیم گیری ها در شان مقام معظم رهبری است وما و دیگران باید به جای جوسازی های رسانه ای، نظرات کارشناسی خود را به ایشان منتقل کنیم.

در هر صورت انتظار می رود، ضمن حفظ انسجام ملی قبل از ورود به مسابقات جهانی دیگر و تکرار موراد مشابه تصمیم مشخص خود را در این خصوص بگیریم و این تصمیم می تواند تاحد انصراف ازمسابقات جهانی و محدودکردن فعالیت های ورزشی درحد آسیایی هم مد نظر باشد.اماهرچه هست باید تصمیمی ملی وقابل دفاع باشد،چه بسا این تصمیم گیری (مسابقه با ورزشکاران رژیم صهیونیستی) با کسب نظر مقام معظم رهبری بتواند اولین همه پرسی ملی براساس اصل 59 قانون اساسی باشد.

 

 

 

خواندن 324 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

جدیدترین عناوین

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395