یکشنبه, 20 خرداد 1397 ساعت 09:23

اطلاعات تکميلي

  • عصراقتصاد عوامل فقر حمایت از بخش کشاورزی را بررسی کرد؛

«سیاست‌های ناکام»، آفت کشاورزی

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

عصراقتصاد: در بخش کشاورزی خلأهای بزرگی احساس می‌شود یکی از این موارد، نبود برند معتبر در تولیدات کشاورزی است که نام ایران را در کشورهای مختلف جهان مطرح کند.

ایران در تولید محصولاتی چون پسته، خرما، زعفران و ... دارای ظرفیت‌های بالقوه برای کسب درآمدهای صادراتی است اما اشکال اساسی سر راه این درآمدزایی ارزی نبود برنامه و هدف برای معرفی محصولات ایرانی در قالب برندهای معتبر بین‌المللی است.

درحالی‌که اغلب کشورهای بزرگ جهان به دنبال معرفی محصولات باکیفیت از طریق تبلیغات و برند سازی هستند محصولات منحصربه‌فرد ایرانی بدون برند و نام ایرانی به کشورهای دیگر صادرشده و در قالب بسته‌بندی‌های خارجی به فروش می‌رسد.

یکی از راهکارهای تحقق شعار سال 97 که از سوی رهبر معظم انقلاب به آن توجه شده است جلوگیری از واردات محصولاتی است که تولید داخلی دارد. لذا وظیفه خطیر دولت در برندسازی محصولات کشاورزی دولت خصوصاً در شرایط فعلی بیش‌ازپیش به چشم می‌خورد.

  • ناکام ماندن اقتصاد ملی در سیاست‌گذاری‌های هدفمند

نگاه درون‌زا به اقتصاد ملی زمانی می‌تواند جامه عمل بپوشد که خرید کالاهای تولید داخلی در اولویت قرار گیرد. به نظر می‌رسد تحقق این مسئله امری دوسویه است؛ بخشی به ساختار و بخشی دیگر به کارگزار بازمی‌گردد. در بخش ساختاری، کشورها با سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی‌های اقتصادی سعی می‌کنند، اقتصاد ملی خود را تقویت کرده و رشد و پیشرفت را محقق سازند.

کارشناسان معتقدند که توانمندسازی اقتصاد و اصلاح الگوی مصرف کالاهای تولید داخلی، خرید کالاهای داخلی، رونق بخشی به تولید داخلی، حمایت‌های مستقیم دولتی، اصلاح سیاست‌های ارزی، فقدان تعامل تجاری، مالی و تولیدی با جهان، نظام ناکارآمد بنگاه‌داری داخلی، قیمت، مبارزه با قاچاق کالا، صادرات محصولات، حمایت‌های بانکی، تسهیل حضور کالاهای داخلی در بازارهای جهانی و چندین موارد دیگر موضوعاتی هستند که می‌توان با اتکا به آن موضوع حمایت از تولید داخل را از بحث شعار به عمل تبدیل کرد.

  • کشاورزی، خلأ قانونی ندارد کمبود اجرایی دارد

سید راضی نوری، عضو کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس در گفت‌وگو با «عصر اقتصاد» بخش کشاورزی را تنها بخش ضد تحریم کشور دانست و گفت: کشاورزی ظرفیت بالقوه‌ای در اشتغال‌زایی دارد. یکی از مهم‌ترین مسائلی که در حال حاضر جامعه و کشور ما با آن دست‌به‌گریبان بوده، بحران بیکاری است که به دلیل ابعاد اجتماعی و امنیتی گسترده آن، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

به گفته نوری، طبق برنامه ششم توسعه، مسئولین کشور باید تا سال ۱۴۰۰ سالیانه حدود ۱ و نیم میلیون شغل در کشور ایجاد کنند تا میزان بیکاری در کشور به ۲.۶ میلیون نفر برسد.

وی ادامه داد: بدین‌جهت بخش کشاورزی با سهم ۸ درصدی در تولید ناخالص داخلی، همواره از اهمیت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده که البته برخلاف قاعده، مورد بی‌مهری قرارگرفته است.

به گفته وی آمارها نشان می‌دهد که در دوران اوج گرفتن تحریم‌ها، تنها بخشی که کمترین تأثیر منفی از تحریم را دید، بخش کشاورزی بود. این بخش به‌واسطه ظرفیت بالا و عمدتاً داخلی، مورد فشار تحریم‌ها قرار نگرفت و در حال حاضر نیز بیشترین ظرفیت را برای اشتغال‌زایی در کشور دارد. بر این اساس ضروری است جمهوری اسلامی ایران نیز مانند دیگر کشورها، حمایت‌های خود از بخش کشاورزی را توسعه دهد و زمینه ایجاد اشتغال و امنیت غذایی را از این مسیر فراهم آورد.

نوری ادامه داد: خوشبختانه بخش کشاورزی در کشور در سطح کلان، نیازمند هیچ قانون جدیدی نبوده و تنها اتکا به سیاست‌های کلی نظام در بخش کشاورزی می‌تواند پاسخگوی نیاز قانونی این بخش باشد. تأمین امنیت غذایی با تکیه‌بر تولید از منابع داخلی و نیل به خودکفایی در محصولات اساسی، ارتقاء سطح سلامت مواد غذایی تا استاندارد جهانی، اصلاح و بهینه نمودن الگوی مصرف و حمایت مؤثر از تولید و صادرات در محصولات دارای مزیت‌های نسبی و ایجاد مزیت‌های جدیداست.

عضو کمیسیون کشاورزی یادآور شد: آنچه خودکفایی را از خوداتکایی متمایز می‌کند اقدام عملی این موضوع است. لذا آنچه در خودکفایی کشاورزی هدف قرار می‌گیرد بر دوپایه تنظیم می‌شود؛ نخست رفع تهدید خارجی و دوم کاهش آسیب‌پذیری در داخل و تأمین نیاز مردم؛ بنابراین مهم‌ترین رویکرد در حوزه کشاورزی، باید حرکت به سمت افزایش تولید داخل محصولات کشاورزی و کاهش واردات باشد.

نوری گفت: بر همین اساس به نظر می‌رسد توجه به مواردی چون ضرورت داشتن آمار دقیق و شفاف، ارتقای شخصیت فرهنگی و اجتماعی کشاورزان، حمایت از کشاورزان، ورود فنّاوری به کشاورزی، اصلاح الگوی مصرف بخصوص در حوزهٔ آب، تقویت زنجیره ارزش افزایی، مبارزه با آفات و استفاده از تجربیات کشورهای پیشرفته و مدیریت منابع و مراتع، باید در اولویت برنامه‌ریزی در سطح کلان قرار بگیرد. حمایت از بخش کشاورزی همان‌طور که در همه کشورها سابقه دارد، زمینه ایجاد اشتغال و امنیت غذایی را فراهم می‌آورد.

  • آسیب واردات را جدی بگیرم

نوری با تأکید بر صدمات ناشی از واردات ادامه داد: تداوم واردات بی‌رویه در بخش محصولات کشاورزی تنها به اقتصاد استان ضربه وارد نمی‌شود بلکه به تولید ضربه وارد می‌کند. برای کنترل ورود میوه‌های قاچاق به کشور و اراضی وسیعی که برای کاشت محصولات کشاورزی دارد کشور باید به‌جای واردات به سمت تولید سوق پیدا کند. این سؤال مطرح است ورود میوه قاچاق به بازار داخل در شرایطی است که این میوه‌ها از کیفیت پایین‌تر و قیمت بالاتری نسبت به تولید داخل برخوردار است و قابل‌رقابت با تولیدات داخل نیست و این درحالی‌که است که تجربه نشان می‌دهد میوه‌های قاچاق یا نوبرانه است و یا خارج از فصل وارد کشور می‌شوند و در آن زمان هم میوه داخلی در بازار وجود ندارد که با آن رقابت کند.

وی در پایان با هشدار به مسئولین دولت درباره قاچاق محصولات کشاورزی افزود: اگر واردات بی‌رویه تداوم داشته باشد تنها به اقتصاد ضربه وارد نمی‌شود بلکه به تولید ضربه وارد می‌کند و انگیزه را از کشاورزانی که با ریسک بالا اقدام به تولید می‌کنند می‌گیرد و آن‌ها را با عدم فروش محصول خود مواجه می‌کند. پدیده قاچاق در محصولات کشاورزی، علاوه بر ضرر تولیدکنندگان داخلی، می‌تواند منجر به بروز آفت‌ها و بیماری‌های گیاهی به کشور شود و خسارت‌های جبران‌ناپذیری را به تولیدکنندگان بخش کشاورزی وارد کند.

خواندن 169 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

جدیدترین عناوین

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395