دوشنبه, 21 آبان 1397 ساعت 08:18

سازمان حمایت از امنیت طبیعی انسان تاسیس کنید

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

اکرم رضائی نژاد

عصراقتصاد: سال 1335 کانون شکار با هدف حفظ نسل شکار و نظارت بر اجرای مقررات مربوط به آن تاسیس شد که در سال 46 به سازمان شکاربانی تغییر وضعیت و نام داد و چهار سال بعد، یعنی در سال 1350 تبدیل به سازمان حفاظت از محیط زیست شد.

در سال 1353 پس از برپایی کنفرانس جهانی محیط زیست در استکهلم و با تصویب قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست در 21 ماده، این سازمان از اختیارات قانونی تازه‌ای برخوردار شد و از نظر تشکیلاتی نیز تا اندازه‌ای از ابعاد و کیفیت سازگار با ضرورتهای برنامه‌های رشد و توسعه برخوردار شد.

هدف از تشکیل سازمان حفاظت از محیط زیست در اساسنامه آن چنین عنوان شده است: تحقق اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به منظور حفاظت از محیط زیست و تضمین بهره مندی صحیح و مستمراز محیط زیست بنحوی که ضمن حفظ تعادل مناسبات زیستی موجبات توسعه پایدار و بهبود، رشد و اعتلای کیفی انسان ها فراهم آید.

در همین راستا نیز اقداماتی صورت گرفته که بیشتر آنها و شاید اصلی ترین اقدام ممنوع کردن شکار بوده است اما تجربه سال‌های گذشته نشان داده که برخوردهای سخت برای مقابله با شکارچیان، نتایج معکوسی به‌دنبال داشته است.

به عنوان مثال میانکاله در خاطرات خودش روزهایی را به یاد دارد که بعضی شکارچیان برای مقابله و ایستادن در برابر سختگیری‌های مسئولان و ممنوعیت شکار، آب تالاب را مسموم کردند و تا یکی، دوسال بعد، عوارض آن همچنان بر موجودات و پرندگان دیده می‌شد. همچنین تا مهرماه ۱۳۹۶ خورشیدی صدونوزده محیط‌بان به‌هنگام انجام مسئولیت محیط‌ بانی و در رویاروییِ مستقیم با شکارچیان غیرمجاز، جان خود را از دست داده‌اند. همچنین شکارچیان غیرِ مجاز موجبِ آسیب و آزار جانوران می‌شوند.

گفتن شکار را ممنوع کنید خیلی ساده است اما باید سازوکار اصولی و برنامه ریزی دقیقی در نظر گرفته شود.

کمی به عقب برگردید. تاریخ را که نگاه کنید می بینید شکار کردن موضوع جدیدی نیست. آبا و اجداد ما همه شکارچی بودند و شکارگاه داشتند. این شیوه زندگی بشر است. شکار کردن بخشی از تاریخ بشریت است و تمدن انسانی نیز براساس شکار شکل گرفته است.

اجداد ما برای هزاران سال شکار کرده اند و خورده اند، با این تفاوت که آنها بیش از نیاز غذایی خود شکار نمی کردند و این چرخه اکوسیستم هم با بازدهی خوب به کار خود ادامه می داد. شکار حیوانات، به ویژه حیوانات پیر، نه تنها اشتباه نیست، بلکه بخشی از چرخه طبیعت به شمار می رود و فضا را برای حیوانات جوان باز می کند.

ما انسان ها شکارچی بودیم و با گوشت شکار تامین پروتئین می کردیم. نگاهی به کشتارگاه ها بیندازید. خود و خانواده خود را ازگوشت مرغ ، گاو و گوسفند محروم کنید، ببینید چه می شود. بنابراین معیشت بسیاری از مردم محلی در کشور، به شکار وابسته است.

اگر می خواهیم مسئله شکار را کنترل کنیم، این اقدامات تنها زمانی به نتیجه مطلوب می‌رسد که معیشت جایگزین برای بومیان درنظر گرفته شود و آنها گذران زندگی و معیشت شان به خطر نیفتد.

قانون گذار باید درک کند که شکار خصلت بشر است و اصلا در برخی از موارد شکارچی براساس نیاز و تامین معیشت به شکار رو می آورد. با این شرایط، نباید شکار را به طور کامل ممنوع کرد، بلکه باید با در نظر گرفتن معیشت شکارچیان و با ایجاد شرایطی مناسب طرح هایی را ارائه نماید که در کنار حفاظت از حیوانات از انسان ها و معیشت آنها نیز حفاظت کند.

طی ماه گذشته اخباری از حمله گرگان و پلنگان به گله گوسفندان منتشر شده از جمله : 11 راس گوسفند در حمله یک قلاده گرگ به گله گوسفندان تلف شدند. رییس شورای اسلامی شهر بشاگرد از حمله پلنگ گرسنه به گله گوسفندان در یکی از روستاهای این شهرستان خبر داد و گفت: این پلنگ 58 رأس گوسفند را درید.

سوال این است که در این حوادث صاحبان این گله ها چه باید بکنند؟ وقتی گرگ و پلنگ به گله های روستاییانی حمله می کند که با گله داری امرار معاش می کنند، چه سازمانی از این مردم حمایت می کند؟ در حالیکه اگر یک نفر شکارچی پلنگی را شکار کند علاوه بر جریمه نقدی و گاهی زندان با برخوردهای بسیاری مواجه خواهد شد.

بنابراین به نظر می رسد در کنار سازمان حفاظت از محیط زیست و حیوانات در برابر انسان ها به سازمانی نیاز داریم که از انسان ها در برابر حیوانات نیز دفاع کند.

 

 

 

 

 

خواندن 456 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

جدیدترین عناوین

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395