دوشنبه, 26 فروردين 1398 ساعت 09:01

دلیل تأخیر در توقف اکران «رحمان ۱۴۰۰»

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

عصراقتصادمحمدرضا فرجی مدیرکل دفتر سینمای حرفه‌ای درباره تاخیر در توقف فیلم «رحمان ۱۴۰۰» گفت: همه فیلم‌های سینمایی که پروانه نمایش می‌گیرند بنای ما بر حرفه‌ای بودن تهیه‌کننده و پخش‌کننده است و تاکید دارم در طول سال‌هایی که در این سمت کار می‌کنم چنین اتفاقی نیفتاده بود و همه تهیه‌کننده‌ها و پخش‌کننده‌ها به دلیل اهمیت موضوع قوانین را رعایت می‌کنند.

فرجی ادامه داد: در اکثر سالن‌ها فیلم «رحمان ۱۴۰۰» همان نسخه‌ای که مورد تایید ما بوده و اصلاحات کامل انجام شده نمایش داده شده است، با توجه به اینکه بازرسان سازمان سینمایی معمولاً به صورت تصادفی در سالن‌های سینمایی حضور پیدا می‌کنند متاسفانه در هفته اخیر متوجه شدیم در برخی از سالن‌های سینما نسخه‌ای که به صورت کامل اصلاح نشده بود، اکران شده است.
وی در پاسخ به این سوال مبنی‌بر اینکه این اشتباه متوجه چه فردی است؟ توضیح داد: فعلاً از نظر حقوقی پخش‌کننده و تهیه‌کننده باید پاسخگوی این اتفاق باشند و ما هم در حال بررسی این موضوع هستیم.
فرجی در پایان تاکید کرد: انتظار ما بر داشتن اخلاق حرفه‌ای تهیه کنندگان، پخش کنندگان و حتی کارگردان فیلم‌ها در اجرای ضوابط و مقررات و آیین نامه‌های اجرایی مصوب است و سینما نباید به خاطر یک سهل انگاری دچار آسیب شود.
اکران فیلم «رحمان ۱۴۰۰» طبق مفاد ماده ۱۸ آیین نامه نظارت بر نمایش فیلم متوقف شده است.
اما اظهارات این مدیرسینمایی درباره فاقد مجوز بودن پرفروش‌ترین فیلم نوروز ۹۸ و درپی آن توقف اکران این فیلم، باردیگر سازوکار «نظارت» در سینمای ایران را با سوالات جدی مواجه کرده است.

تضمین فروش فیلم

منوچهر هادی فیلمسازی مؤثر و لااقل از منظر اقتصادی موفق در سال‌های اخیر بوده است؛ فیلمسازی که با «من سالوادور نیستم» و «آینه بغل» در ردیف فاتحان گیشه سال سینمای ایران ظاهر شد و با «عاشقانه» توانست عنوان یکی از سریال‌های موفق شبکه نمایش خانگی پس از درخشش «شهرزاد» را از آن خود کند و همزمان در قاب تلویزیون با «خداحافظ بچه» و این اواخر «دلدادگان» در کورس رقابت برای کسب عنوان پرمخاطب‌ترین سریال تلویزیونی عرض‌اندام کرد.
همه اینها یعنی منوچهر هادی برخلاف تصویری که امروز در برخی رسانه‌ها تلاش می‌شود از او ارائه شود، نه فیلمسازی ناآشنا با قواعد و قوانین فرهنگی و هنری ایران است و نه مهم‌تر از آن فیلمسازی زیرزمینی و خارج از چرخه رسمی تولید و عرضه محصولات نمایشی در کشور محسوب می‌شود؛ هادی به معنای واقعی کلمه یکی از مورد وثوق‌ترین کارگردان‌ها از سوی مدیران چه در تولید سینمایی و چه در عرصه سریال‌سازی تلویزیونی بوده است.
فیلم «رحمان ۱۴۰۰» اما مهم‌تر از کارگردان، نام چهره کلیدی دیگری را هم بر پای خود دارد. علی سرتیپی تهیه‌کننده باسابقه و چهره شاخص عرصه پخش و اکران، تهیه‌کنندگی این فیلم سینمایی را برعهده داشته و از همین منظر هم حضور نسبتاً تضمین‌شده‌اش در ترکیب فیلم‌های نوروزی از چند هفته مانده به اعلام ترکیب نهایی، مورد انتقادهایی قرار گرفت.
یک فیلم علاوه‌بر ترکیب بازیگران بفروش و سوژه ملتهب، پشتوانه‌ای قوی در عرصه پخش داشته باشد، دیگر به‌سختی می‌تواند «نفروشد» و برای همین از همان روزهای آغاز اکران نوروزی، «رحمان ۱۴۰۰» در کنار «متری شیش و نیم» (ساخته سعید روستایی که البته امتیاز حضور در جشنواره و شکار سیمرغ بهترین فیلم از نگاه مردم را در قیاس با فیلم منوچهر هادی داشت) از رقبا پیش افتادند و رکوردشکنی‌های مختلف را آغاز کردند.

کنجکاوی مدیران سینمایی برای تماشای فیلمی که پروانه نمایش دادند

همزمان با صعود تصاعدی فروش «رحمان ۱۴۰۰» در گیشه، این فیلم (که پیش‌تر در جشنواره حاضر نبود و طبیعتاً دیده نشده بود تا موردانتقاد قرار بگیرد)، از سوی منتقدان و اصحاب رسانه هم دیده شد و همین نقطه آغاز کلید خوردن انتقادات نسبت به محتوا و ساختار فیلم شد. خط داستانی نامأنوس و مهم‌تر از آن شوخی‌های کلامی و حرکتی فیلم آنقدر برای گروهی غیرمنتظره بود که خیلی زود این سوال در ذهن بخشی از مخاطبان شکل گرفت که چگونه این فیلم پروانه نمایش دریافت کرده است؟
این سوال آرام‌آرام به ویترین رسانه‌های رسمی هم راه پیدا کرد و شاید به همین دلیل مدیران سینمایی که خود پروانه نمایش فیلم را صادر کرده بودند، کنجکاو شدند تا نسخه به نمایش درآمده در سینماها را با نسخه اصلاح‌شده از نگاه خود قیاس کنند!
بدون تردید و فارغ از هر توضیحی صحبت‌های محمدرضا فرجی به‌عنوان مدیرکل سینمای حرفه‌ای سازمان سینمایی درباره فاقد مجوز بودن نسخه اکران شده فیلم «رحمان ۱۴۰۰» آن هم پس از عبور مجموع فروش فیلم از مرز ۲۲ میلیارد تومان، یکی از عجیب‌ترین اظهارنظرهای مدیران سینمایی در سال‌های اخیر بوده است.

اکران نسخه اصلاح نشده فیلم و نظارت وزارت ارشاد

اظهارنظر عجیب دیگر که پس از گذشت یک ماه، اکران این فیلم را متوقف کرده، این بوده که «نسخه اصلاح‌نشده فیلم در سینماها روی پرده بوده است».
چگونه ممکن است فیلمی که به‌صورت متوسط هر روز نزدیک به ۸۰۰ نوبت در سینماهای سراسر روی پرده رفته تا این اندازه از چشم ناظران ارشاد پنهان مانده باشد؟ با احتساب چند روز منتهی به نوروز ۹۸ فیلم نزدیک به یک ماه بر پرده سینماها بوده آیا طبق روال برای همه فیلم‌ها نظارتی برای تطابق فیلم با آنچه در پروانه ساخت آمده وجود داشته و بعد، پروانه‌ نمایش صادر شده است؟ اگر برای فیلم «رحمان ۱۴۰۰» این روال طی نشده، چرا و چگونه؟
چطور می‌توان پذیرفت که در تمام این مدت اصلاحات اعلام شده از سوی شورای صدور پروانه نمایش بدون اطلاع ناظران در فیلم اعمال نشده و به تعبیری صاحبان فیلم ناظران ارشاد را دور زده‌اند؟ به فرض امکان وقوع چنین تخلف آشکاری، زمان مفیدی که می‌توان متصور بود تا دستگاه عریض و طویل ارشاد از وقوع آن مطلع شود، چقدر باید در نظر گرفته شود؟
آیا در صورت صحت، چنین اتفاقی، مؤید ناکارآمد بودن سیستم نظارتی در این حوزه است؟
آیا باید برای یافتن پاسخ این سوالات نام تهیه‌کننده و پخش‌کننده فیلم را هم به‌عنوان یکی از متغیرهای تأثیرگذار مدنظر قرار داد؟
آیا این‌که الان که فیلم ۲۲ میلیارد تومان فروش داشته و یک ماه از اکرانش گذشته و به افت فروش رسیده، چنین ماجرایی رسمی اعلام شده است، به این معناست که فیلم، همه‌ مراحل قانونی را به سلامت رد کرده و به‌دلیل فشارهایی بر مجموعه‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، قرار است ترمز فروش فیلم کشیده شود که در همین رقم ۲۲ میلیارد تومان بماند؟
این‌که منطبق نبودن نسخه‌ اکران شده با نسخه‌ اصلاحی هنگام دریافت پروانه‌ نمایش، پس از گذشت یک ماه گزارش و اعلام شده، احتمال عمدی بودن این تأخیر را تقویت نمی‌کند؟ در صورت صحت، این عمد احتمالی، به مناسبات مالی فیلم می‌تواند مرتبط باشد؟
اگر واقعاً نسخه‌ اصلاًح نشده توسط تهیه‌کننده در سینماها اکران شده و چنین تخلفی صورت گرفته است، مقصران آنچه کسانی هستند؟ با چه ساز و کار و ترتیبی معرفی می‌شوند؟ چه برخوردی با آنان، جدا از توقف اکران فیلم از سوی سازمان سینمایی صورت خواهد گرفت؟

توقیف یا تبلیغ

«این هم یکی از ایده‌های کمپین تبلیغاتی فیلم است»!، کم نبودند آشنایان به تعاملات حاکم بر سینمای ایران که در ساعات ابتدایی انتشار اظهارات فرجی درباره غیرمجاز بودن نسخه اکران شده از فیلم «رحمان ۱۴۰۰» در سینماها، این صحبت‌ها را در راستای تبلیغ هرچه بیشتر فیلم تحلیل کردند! فارغ از بدبینی و اغراق مستتر در چنین تحلیل‌هایی اما نمی‌توان این واقعیت را نادیده گرفت که اگر ملاک را فروش گیشه و یا تعداد دفعات دیده شدن یک فیلم قرار دهیم، صدور حکم توقیف، برخلاف ظاهر بازدارند، تأثیر ضریب‌دهنده بر توفیقات یک فیلم دارد!
این‌ها واقعیت‌هایی است که بیش از هر چیز خبر از سیستم معیوب نظارتی در سینمای ایران دارد. سازوکاری که قرار بوده جایگاه مشورتی برای مخاطبان سینمای ایران داشته باشد و همچون یک راهنما، خروجی‌اش مورداستفاده قرار بگیرد، حالا عملکردی عکس پیدا کرده و اعلام‌نظرهایش بیشتر موجب کنجکاوی‌برانگیزی می‌شود و ممانعت‌هایش حکم تبلیغ را پیدا کرده است!
در این شرایط طبیعی است که «رحمان ۱۴۰۰» هم حالا با مهر «توقیف» در پرونده اکران یک ماهه خود، تبدیل به یکی از آثار کنجکاوی برانگیز سینمای ایران برای گروه عمده‌ای از مخاطبان شود؛ اگر لابی و پیگیری عوامل نتیجه دهد و فیلم به چرخه اکران بازگردد حتماً موج دوم استقبال و فروش کلان فیلم رقم خواهد خورد و اگر فیلم دیگر رنگ پرده نقره‌ای به خود نبیند هم شانس بالایی برای عرضه (اعم از رسمی و یا زیرزمینی) در شبکه نمایش خانگی را دارد.
تمام این بحث‌ها در حالی است که منوچهر هادی در صفحه شخصی‌اش در فضای مجازی، اکران نسخه اصلاح نشده را رده کرده و با لحنی کنایه‌آمیز نوشته است: «… تمام سینماهای کشور نسخه اصلاح شده را روی پرده اکران می‌کردند و تازه سینماهای حوزه (هنری) نسخه اصلاح شده‌تری را. هیچ باکی نیست. تمام تلاشم را خواهم کرد که رحمان را دوباره اکران کنم....»
 
خواندن 333 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

اخبار مرتبط

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395