شنبه, 21 ارديبهشت 1398 ساعت 10:04

آقای ضرغامی، لو ندادن تاکتیک، رکن اصلی آرایش جنگی است

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

 هاتف فرج اللهی

عصراقتصاد: چندی پیش عزت الله ضرغامی پیامی در توئیتر منتشر کرد مبنی بر این چرا وزارت نفت آرایش جنگی نمی گیرد. چنین گفتاری بدون شک پیامد هایی را برای کشور به همراه داشته باشد. یک این که دشمن با دیدن چنین مواضعی به خود می بالد که توانسته است با تحمیل شرایط دشوار، در کشور دوگانگی ایجاد کند. دوم این که مردم را به خط مقدم جنگ اقتصادی یعنی وزارت نفت بی اعتماد می کند، این در حالی است که دولت این روز ها بیش از هر چیزی به اعتماد ملی نیاز دارد.

این گفته ها در حالی منتشر شده اند که وزارت نفت، مدت ها پیش از علنی شدن جنگ اقتصادی با دشواری های فراوان، صادرات نفت را به انجام می رساند. حال که شرایط سخت تر شده است و وزارت نفت نباید از هیچ یک از راهکارهای خود پرده بردارد، عجیب است که کسانی که دستشان در کار است نیز مانند عوام از وزارت نفت پاسخ های روشن می خواهند. اما چنین ماساله ساده ای باید برای همه روشن باشد که صحبت در خصوص صادرات نفت می تواند به نوعی لو دادن عملیات باشد.
افرادی که جنگ های پیش از این را دیده اند، باید بدانند که در یک جنگ تمام عیار، مهم ترین مساله، محرمانه نگه داشتن تاکتیک های عملیات دفاعی و هجومی است. حال نکته عجیب این است که چرا برخی مسئولین که شرایط جنگی را به خوبی می شناسند، اصرار بر این دارند که تاکتیک های جنگی علنی شود؟
شاید در این روزها تخریب وزارت نفت و هر ارگان دیگری که حقیقتا در شرایط جنگی قرار دارد، توسط برخی از رسانه ها و افراد، ارزش آفرین شناخته شود. اما باید به این مساله نیز اندیشید که اگر در جنگ شکست بخوریم، تنها دولت نیست که شکست می خورد، بلکه شکست در جنگ تر و خشک را با هم می سوزاند.
دی همین خصوص بیژن زنگنه، وزیر نفت نیز به اظهارات ضرغامی، پاسخ داد.
دی متن این پاسخ آمده است: همکار قدیمی آقای مهندس ضرغامی، دیروز در پیامی نوشته بودند که مطلع هستند که مشکل نگرانی وزیر نفت از عواقب قضایی دور زدن تحریم ها برای فروش نفت حل شده و وزیر اکنون اختیارات بالایی دارد. پس چرا وزارت نفت آرایش جنگی نمی گیرد؟
در واکنش به توئیت ایشان، تاکنون عده زیادی واکنش نشان داده اند و من هم اگر بخواهم با ادبیات آقای ضرغامی سخن بگویم، باید به صراحت اعلام کنم که وزارت نفت حدود یک سال است که نه تنها آرایش جنگی گرفته، بلکه درگیر جنگی خشن با یک تجاوزگر بی رحم و بی منطق شده است. جنگی که در هنگامه آن البته با کمین های متعدد روبه رو شده و نه تنها از تک تیراندازها ، بلکه از آتش توپخانه های مستقر در درون کشور نیز رنج و آسیبی بسیار دیده است و می بیند.
متاسفانه نوع این جنگ به گونه ای است که وزارت نفت نه می تواند از دستاوردهای خود به علن سخن بگوید و نه می تواند، روش ها و حتی کلیات عملیات خود را حتی برای خواص تشریح کند. در طول این مدت، دشمن، از راه های مختلف بسیار کوشیده است که ما را به حرف زدن و افشای رازها وادارد؛ اما ما فشارها و زخم زبان ها را، همچون هزاران سرباز گمنام دیگر این سرزمین مبارک، به جان خریده ایم و خاموش و مظلوم به تلاش و مقاومت مجاهدانه خود برای سرافرازی ایران و جمهوری اسلامی ادامه داده و خواهیم داد.
تا زمانی که این امانت مردم در دستان حقیر باشد، به یاری خداوند بزرگ حتی به بهای جان و مهم تر از آن به بهای آبرویم، با حمایت مقام معظم رهبری و در ادامه ریاست محترم جمهوری و دیگر بزرگان، از این امانت، حفاظت کرده و خواهم کرد و اجازه هم نخواهم داد که ذره ای به اموال مردم تجاوز شود. گرچه عده ای که نمی دانم در وصف آنان چه بگویم، این شرایط خطیر را فرصتی برای غارت مردم می دانند و البته در مقابل باید اعتراف کنم، عده ای دیگر نیز با درک شرایط و  احساس مسئولیت از هیچ کوششی برای یاری به مردم کوتاهی نمی کنند.
به هرحال، این جنگی است که هنوز به زمان اعلام پیروزی در آن نرسیده ایم و تازه دور جدید آن آغاز وجبهه ای نو در آن گشوده شده و بسیار ضروری است که همه، به فرماندهان و دیگر رزمندگان مستقر در خط مقدم این جبهه، یاری برسانند.
ما با تلاش بی وقفه، با اتکال به خداوند توانا، راه های جدید را باز می کنیم و البته در این نبرد سنگین به حمایت همه نیاز داریم؛ فقط این نکته را فراموش نکنیم که امروز حتی زمان سنگ پراکنی در درون خانه هم نیست چه رسد به شلیک آتشبارهای توپخانه در داخل خانه.
 
خواندن 130 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

اخبار مرتبط