کاش حافظه‌ بشر دکمه‌ ریست فکتوری داشت

راضیه حسینی

وقتی هنوز اسم راهنمایی، متوسطه اول نشده بود و سال اول راهنمایی بودیم، یک همکلاسی داشتیم که آخرش نفهمیدیم چند سال رد شده بود.

خودش که میگفت ژنتیکی درشت است، ولی علم ژنتیک هم او را گردن نمی‌گرفت. حتی شناسنامه‌اش را هم قبول نداشت و می‌گفت پدر مادرش شناسنامه‌ی او و خواهر ده سال بزرگتر از خودش را با هم یک‌جا گرفته‌اند.

این هم‌کلاسی ما عادت داشت هیچ حرفی را گردن نگیرد. هر قولی که روز گذشته داد بود را تکذیب می‌کرد و با تعجب می‌پرسید: «کی؟ من گفتم؟ خواب دیدید خیر باشه. اصلاً کدوم‌تون شنیدید من گفته باشم؟»

 چه کسی جرئت داشت بگوید «من»؟ راحت می‌توانست تا خود ورودی خانه‌اش پرتش کند. این شد که همه یاد گرفتیم خودمان و مغزمان را توجیه کنیم. مثلاً اگر می‌گفت «بعد از بازی والیبال اگه تیم ما باخت، من به همه بستنی می‌دهم.» و فردا می‌زد زیرش.

ما به هم می‌گفتیم «حتماً منظورش بازی دیروز نبوده… اصلاً شاید همه، رو به ما نگفته و همه‌ی خونواده رو بستنی داده…بیایید خوب دقت کنیم، نکنه بستنی خوردیم و یادمون رفته؟… مطمئنید تیم مقابل برد؟ من که شک دارم.» اگر این وسط مغزمان هم حرفی می‌زد که « چرا خودتون رو گول می‌زنید. من شاهدم که گفت» می‌زدیم توی سرش و ساکتش می‌کردیم.

آن روزگار موبایل و تلبت و این چیزها نبود. راحت می‌شد تکذیب کرد. البته همان بهتر که نبود، دردش هم کمتر بود. ولی این روزها متأسفانه همه چیز ثبت و ضبط می‌شود و این خیلی بد است.

البته این خاطره هیچ ربطی به جمله‌ی جناب آقای نماینده نداشت. همین‌طوری یادمان آمد و نوشتیم. ما همه می‌دانیم که دولت هیچ‌وقت نگفته بود قیمت‌ها را کاهش می‌دهد.

حتی می‌توانیم بعداً هم بدانیم که دولت اصلاً حرفی درباره‌ی مهار تورم هم نزده بود. مثل وقتی می‌دانستیم دولت هیچ وقت نگفته بود قرار است یک میلیون مسکن بسازد.

اصلاً مگر قیمت‌ها بالا رفته‌اند؟ چیزی گران شده؟ شاید ما هنوز با مفهوم گرانی آشنا نشده‌ایم و داریم اشتباه برداشت می‌کنیم. هنوز نمی‌دانیم مهار تورم ربطی به کاهش و ثبات قیمتی ندارد. ممکن است هر روز قیمت‌ها صد در صد افزایش پیدا کند ولی تورم مهار شود.

کاش حافظه‌ بشر دکمه‌ ریست فکتوری داشت. لااقل کمتر درد می‌کشید.