افاضات شیرین شان دقیقاً حکم همان نفسی را دارد که باز هم طبق فرمایش استاد سخن سعدی علیه الرحمه چون فرو رود ممد حیات است و چون برآید مفرح ذات…
تصور بفرمایید در این وانفسای گرانی و تورم و بیکاری و بی برقی و بی آبی و بی گازی و هزاران درد بی درمان دیگر که جان ها را به لب و کمرها را در آستانه خمیدن و شکستن قرار داده است، باور بفرمایید اگر شیرین زبانی ها و بذله گویی های این حضرت اجل نبود، ما زمانی عطای زندگی را به لقایش بخشیده بودیم و شاید هم تا حالا هفت کفن پوسانده بودیم.
آنچه ما را به ادامه زندگی و آینده امیدوار کرده است، همین بیانات شیرین تر از عسل این سمبل و نماد شادی و سرور و خوشحالی است.
باور بفرمایید ما تا زمانی که زنده ایم و نفس مان بالا و پایین می رود، هیچوقت آن جمله کذایی ایشان در باب ساخت “لامبورگینی وطنی” را فراموش نمی کنیم، نمی دانید همین جمله طنز آمیز چه روحیه و انگیزه دو باره ای به ما داد و چقدر نگاه مان و دیدمان را به زندگی تغییر داد…
یا سخنان ناب و دهن پر کن ایشان در باب سرمایه گذاری “صد میلیاردی امارات” در ایران که آنچنان روحیه شاد و سکر اوی به ما و همسایگان و دیگر ساکنین کوی و برزن و محله و خیابان داد که از زور خوش خوشان کم مانده بود ملاحظات را کنار بگذاریم بزنیم و برقصیم…
اصلا چرا راه دوری برویم طنز گهربار ایشان در باب جذب “دویست هزار میلیارد تومان” آنهم تنها در یک نمایشگاه که دیگر نور علی نور بود و آنچنان مردم کلیه شهر ها و روستاها و ده کوره ها را به وجد آورد که انگار از روز ازل نه مشکلی بوده است و نه غمی و نه غصه ای….
در همین راستا سخنان‌گهربار ایشان را قاب گرفته ایم و به منظور پیشگیری از عود نمودن مشکلات زندگی مان، به سان آنتی بیوتیک هر چند ساعت نظری به آن می افکنیم و خوشی های مان را تجدید می کنیم.
البته ما هنوز از گفتار اخیر ایشان در باب سرمایه گذاری در ارمنستان فرصت رونمایی نداشته ایم و معجزات شادی ناشی از آن را برای خود حفظ نموده ایم.
همگی دست به دعا شویم و از خالق ذوالجلال بخواهیم این نعمت شادی و نشاط را برای ما حفظ بفرماید…
دکتر حمزه رضایی
