به کجا چنین شتابان …؟

دکتر حمزه رضایی، نویسنده و روزنامه نگار

قتل دلخراش اعضای یک خانواده در بیرم لارستان، ضمن جریحه دار ساختن افکار عمومی، برای چندمین بار زنگ خطر ناهنجاری های اجتماعی را به صدا درآورد، زنگ خطر تهی شدن جامعه از اخلاق پاک و مرام نیک و ارزش و انسانیت، زنگ خطر سقوط اعتقاد و اعتماد و امانت داری جامعه و غلبه ضد ارزش ها و ضد اخلاق ها بر ارزش ها و اخلاق های اصیل..

اینکه می گویند اقتصاد، زیر بنای همه چیز است، پر بد و بیراه هم نگفته اند و واقعیّت قضیه هم جز این نیست. سخنی به گزاف نگفته ایم اگر بگوییم کشوری که فقیر می شود، دین و باور مردم ضعیف می شود، امنیت از بین می رود، توسعه سیاسی و اقتصادی تعطیل می شود و به دنبال آن صداقت هم رنگ می بازد.

امروز سواد ما، اقتصاد ما، تکنولوژی ما همگام با فقر ما عقب مانده است. فقر تنها شکم گرسنه نیست، فقر یعنی عقب ماندن از تمام سطوح استاندارد جامعه جهانی…

فقر یعنی آلودن تار و پود اجتماع مردم به هر زشتی، فقر یعنی عادی شدن دروغ و ریا و تظاهر و بد عهدی و بی اخلاقی و بی هوّیتی و و به تدریج عوارض این فقر گسترده و بی برنامگی مسئولان، در همه ابعاد آشکار خواهد شد.

نمونه ای از عملکرد روزانه مردم را که پبوسته به عیان می بینیم، در جاده ها و به محض واژگونی کامیون و ماشینی، خیل مردم به جای کمک به آن نگون بخت، هستی و دار و ندار بیچاره را به تاراج می برند!

نگویید که این موضوع استثناست و هر جامعه ای کم و بیش با چنین مشکلاتی دست به گریبان است. تعداد میلیونی پرونده های دادگستری را ببینید، شلوغی راهرو های دادگاه، میزان جرم و جنایت سالانه، میزان طلاق و فساد و برخورد های قهر آمیز مردم با یکدیگر، نحوه ارتباط در فضای مجازی، عمق بی اخلاقی جامعه را نشان می دهد!

اظهارات رئیس پلیس پایتخت هم تکان دهنده است: هر دو ثانیه زنگ پلیس صد و ده به صدا در می آید. روزانه پلیس حدود هفده هزار مورد ماموریت دارد که باید سر صحنه حاضر شود. ایستگاه های پلیس روزانه پذیرای نوزده هزار مراجعه کننده است.

روزانه سه هزار پرونده مختلف قضایی تشکیل می شود و روزانه حدود دو هزار تصادف خسارتی وجود دارد.

تراژدی اندوهبار بیرم نه اوّلین جنابت است و نه هم اخرین ان و تنها با بگیر و ببند و مجازات و اعدام و جریمه نیز ریشه های این ناهنجاری ها خشک نخواهد شد زیرا که درد از جای دیگر است. درمان این درد خانمان برانداز در حل و فصل مسائل زیربنایی جامعه و در راس آن اقتصاد بیمار ماست.