جنگ نه؛ دفاع مشروع آری

وحید حاج سعیدی

جنگ پدیده مذمومی است و اساساً با سرشت و فطرت پاک آدمیان در تضاد است. اما دفاع از کشور، ناموس و خاک در برابر دشمن، دکترینی است که نیاز به محاسبه و بررسی و مداقه ندارد و با هر دین و مسلک، ساختار حکومتی، نگرش، رویکرد  و تفکری، به آن بنگریم، نه تنها پسندیده، بلکه واجب و حیاتی است.

آن هم دشمنی که وقاحت و جسارت خود را بارها به صورت علنی نشان داده است. بی تردید وقاحت امروز دشمن ماحصل خوشبینی جماعتی فریب خورده از وعده های رنگین و دروغین غرب است تا جایی که عده ای را در خاک خودشان وادار به جاسوسی و خبرچینی و حمله به هموطنان کرده است! این حجم از ساده اندیشی و دلخوش کردن به وعده های دشمنانی که به هیچ کدام از قوانین بین المللی احترام نمی گذارند، بسیار غریب می نماید!

در سال های اخیر، کشورهای غربی و آمریکا بارها تعهدات مکتوب و رسمی خود را نقض کرده‌اند یا در عمل به وعده‌هایشان پایبند نبوده‌اند. نمونه‌هایی مانند برجام (برنامه جامع اقدام مشترک) که پس از توافق، آمریکا به صورت یکجانبه از آن خارج شد، باعث شده مردم و دولت‌های سایر کشورها نسبت به وعده‌های غربی‌ها بدبین شوند.

بماند که تغییرات دولت‌ها و سیاست‌های آنها در غرب باعث می‌شود که قراردادهای امضا شده توسط یک دولت بعد از مدتی توسط دولت بعدی نقض شود یا تغییر کند. این عدم ثبات، دلیل دیگر برای عدم اعتماد به دولت های غربی است.

چرا که آنها حتی برای قول و قرار و وعده های دولتمردان سابق خودشان ارزشی قائل نیستند و منافع حزبی و جناحی خویش را حتی بر منافع حزب مقابل ترجیح می دهند چه رسد به مردم سایر کشورها!

غرب و آمریکا در طول این سال ها نشان داده اند منافع و اهداف سیاسی و اقتصادی خاصی دارند که با منافع کشورهایی مثل ایران که استقلال و آزادی خود را که ماحصل خون هزاران شهید است با هیچ وعده ای تاخت نمی زند، در تضاد است. بنابراین، وعده‌های آنها ممکن است فقط ابزاری برای فشار یا خرید زمان و منحرف کردن افکار باشد تا اهداف خود را پیش ببرند.

حال اینکه در کشور خودمان که یک طرف قضیه این بد عهدی ها بوده ایم، عده ای با وطن فروشی سنگ غرب را به سینه می زنند و از حمله دشمن اظهار رضایت می کنند، با هیچ منطقی سازگار نیست.

جنگ قطعاً تبعات دارد. اما تبعات دلخوشی به چراغ سبز آمریکا و متحدانش بسیار خطرناک تر و  وخیم تر است که نمونه آن را در سوریه مشاهده کردیم.

بپذیریم و بدانیم و فراموش نکنیم در این شرایط تنها باید روی حمایت از نیروهای مسلح کشور، توان و ظرفیت داخلی، دیپلماسی هوشمندانه و اتحاد ملی تمرکز کرد.