وقتی حق گربه محل از حق مسافر بیشتر است

راضیه حسینی

«توقیف اتوبوس حامل ۴۰ مسافر در آزادراه رشت – قزوین با راننده مست»

به بهانه‌ی توقیف این اتوبوس اجازه بدهید کمی در ناوگان حمل‌ونقل جاده‌ای کشور غور کنیم. اگر هرازچندگاهی توفیق استفاده از اتوبوس‌های بین‌شهری را داشته باشید، می‌دانید که مسافر در درجه‌ی چندم اهمیت قرار دارد.

در واقع حقوق مسافر از حقوق گربه‌های محل هم کمتر است. باز آن‌ها می‌توانند با چهارتا میو اعتراض خود را بیان کنند، مسافر اصلاً جایی برای اعتراض ندارد.

بله روی کاغذ و در تئوری همه چیز زیباست، اما در عمل چه‌طور؟ فقط کافی است یک ساعت معطل آمدن اتوبوس شوید و از سر بیکاری تصمیم بگیرید، بگردید و شماره‌ای برای ثبت اعتراض پیدا کنید. در مرحله‌ی اول که اصلاً کسی گوشی تلفن را برنمی‌دارد، در مرحله‌ی بعد که می‌روید سراغ ثبت اینترنتی می‌بینید، سایت درست‌وحسابی بالا نمی‌آید. خلاصه آن‌قدر دور خودتان می‌چرخید که بالاخره یا خود اتوبوس می‌آید یا خبرش.

اگر سوار اتوبوسی شدید و دیدید بیشتر صندلی‌ها خالی هستند، ولی اتوبوس خیلی شیک و باکلاس سر ساعت حرکت کرد، به‌هیچ‌وجه فکر نکنید قرار است با همان تعداد مسافر حرکت کند، تا خود مقصد دو قدم به دو قم، به‌مانند تاکسی شهری، می‌ایستند تا مسافر سوار کنند. یک‌بار نزدیک بود سگی بدبخت را در بیابان خفت کنند و بیاورند بالا. سگ بیچاره آن‌قدر دوید تا از دید خارج شد.

اما جذاب‌ترین قسمت این سفرها، سوارشدن در اتوبوس‌های وی آی پی است. اگر برای اولین‌بار است که سوار چنین اتوبوس‌هایی می‌شوید لطفاً فتیله‌ی توقع را تا مرز خاموشی پایین بیاورید. جز مقدار بیشتر فاصله‌ی شما با مسافران، و در واقع تعداد صندلی کمتر، هیچ امکانات دیگری وجود ندارد. مثلاً کاملاً منطقی است صندلی اتوبوس موردنظر، به‌خاطر کمبود و گرانی تجهیزات خراب باشد و به قول خودشان تختخواب نشود، دسته‌اش هم بر اثر کهولت سن، حال ماندن سر جایش را نداشته باشد.

کاملاً منطقی است که دل و روده‌تان در هر دست‌انداز به هم گره‌ کور بخورند و در دست اندازد بعدی باز شوند، حتی خراب‌شدن اتوبوس وسط راه هم کاملاً عادی و در برنامه است!

البته از آن‌جایی که ما باید تحت هر شرایطی نیمه‌ی پر لیوان را ببینیم، همه‌ی این موارد را کنار می‌زنیم و فقط خوش‌حالیم که بالاخره یک جا حق به مسافر رسید و همه‌ی چهل نفر با هم قربانی یک راننده‌ی مست نشدند.
از این به بعد در منشور حقوق مسافر می‌نویسیم: «مسافر حق دارد با راننده‌ی مست به دیار باقی نشتابد.»