راضیه حسینی
شرق نوشت: «در مشهد شرایط برای مادران نونهالان و نوجوانان برای ورود به سالن متفاوت است؛ اگر فرزند نونهال آنها مسابقه داشته باشد، ورود آزاد است، ولی اگر فرزند آنها دو یا سه سال بزرگ‌تر باشد و در رده نوجوانان قرار بگیرد، ورود آنها ممنوع می‌شود!
این قانون در شرایطی در مشهد اجرا می‌شود که لباس ورزشکاران رشته‌هایی همچون کاراته و تکواندو کاملا پوشیده است و علاوه بر لباس، آنها کلاه و ساق‌بند هم استفاده می‌کنند که پوشیدگی را دوچندان می‌کند.»
شتر سواری که دولادولا نمی‌شود. به نظرمان بهتر است از همان اول، ورود مادران ممنوع شود. اول، یعنی در زایشگاه و بدو تولد. بالاخره آن‌جا هم کلی پسر وجود دارد.
باید تمهیداتی اندیشیده شود که مادرها به محض وضع حمل سریع در محلی دور از نوزادان دیگر قرار بگیرند. اگر این امکان وجود ندارد. پدرها مسئولیت نگهداری از نوزادان را برعهده بگیرند. امیدواریم علم روزی آن‌قدر پیشرفت کند که پدرها توانایی شیردادن به فرزندان‌شان را داشته باشند. برای مواقعی که اتاق خصوصی در دسترس نیست و نوزادان پسر دیگری در زایشگاه حضور دارند. مادرها می‌توانند فقط از دور برای پدرها و نوزادان دست تکان بدهند.
همین بچه وقتی بزرگ شد. ورزشکار شد و در سالن ورزشی، که مادرش حضور ندارد، پیروز شد. گزارشگر می‌تواند بگوید «شیر پدر و نان مادر حلالت پهلوون»
نکته دیگری که باید به آن توجه شود. جدایی نوزادان پسر و دختر از هم است. بهتر است اصلاً زایشگاه‌های دخترها و پسرها جدا شوند. یا شاید زودتر از این. به محض این‌که مادری متوجه جنسیت فرزندش شد، کارجداسازی انجام شود.
برای این کار باید یک سری مطب‌ها مخصوص دختر و تعدادی مخصوص پسر تعیین شود؛ که حتی در حالت جنینی و پشت لایه‌ها پوست و گوشت، باز هم اختلاطی صورت نگیرد. کسی چه می‌داند، شاید یکی از جنین‌های پسر چشمش جنین دختری را گرفت. بعد چه کسی جواب‌گو خواهد بود؟
هنوز نمی‌دانیم درباره پزشک‌های زنان و زایمان باید چه کار کرد؟ درست نیست پزشک خانم، پسری را به دنیا بیاورد و روی‌مان به دیوار، در حالی‌که لخت و عور است او را در آغوش هم بگیرد.
پزشک مرد هم که نمی‌تواند در کنار زن زائو باشد. پدر هم که توانایی زاییدن ندارد. لطفاً اگر به نتیجه‌ای رسیدید حتماً به ما اطلاع بدهید تا خیال‌مان راحت شود، این مفسده هم برطرف شده.
