اول سیما، بعد شاید اقتصاد
دکتر حمزه رضایی
رئیس ثبتاحوال خبر داد: «عکس کارت ملّی زیباتر میشود.»
احسنت به فرمایش حکیمانهٔ کسی که گفته است: دارندگی و برازندگی!
قبل از هر چیز باید از این مقام ارجمند تشکر کرد که انگشت مبارک را روی مهمترین مسئلهٔ استراتژیک کشور گذاشتهاند.
واقعاً مدتها بود که پیشرفتهای علمی و اقتصادی و فرهنگی ما یک طرف بود و آن عکسهای کجوکولهٔ روی کارت ملّی یک طرف. نمیشد این ناهماهنگی ادامه پیدا کند!
کشوری که در همهٔ عرصهها به سرعت برق و باد، قلّههای توسعه را یکی پس از دیگری درو میکند، آیا زیبنده است که مردمش عکسهایی اینطور هَپلهَپو روی کارت داشته باشند؟
دنیا الان چهارچشمی مواظب ماست. شوخی که نیست! همه چیز ما زیر ذرهبین است و چشمها به ما دوخته شده.
خودتان قضاوت کنید: وقتی اوضاع مملکت گل و بلبل است و زندگی مردم در ناز و نعمت میگذرد، آیا این عکسهای عبوس و بیریخت با واقعیتهای شیرین و خوشرنگِ روزگارمان تناسب دارد؟ طبیعی است که جهانیان به ما میخندند و حق هم دارند؛ بخندند.
از سوی دیگر انصاف بدهید؛ مسئولین اینقدر رعنایند و خوشسیمایند، چه گناهی کردهاند که با قیافههای معمولیِ ما و با آن عکسهای هَشلهَفت روی کارت ملی همکاسه شوند؟
وقتی مردم دنیا آن صورتهای گلپسندِ مسئولان ما را میبینند و بعد عکس کارت ملی ما را، معلوم است که این فاصلهٔ عظیم باعث سوءتفاهم و بدگمانی میشود!
بعضیها میگویند عکس کارت ملی مسئلهٔ مهمی نیست. آن هم وقتی برای دریافت یک کارت ملی المثنی باید ۴ تا ۵سال به انتظار نشست.
عزیز من! شاید برای کشورهای دنیا که گرفتار عقبماندگیهای عصر حجریاند و مسئولانشان هم بدشکل و بد قیافه با عکس بدتر از خودشان، اهمیت زیادی نداشته باشد.
اما برای ما که گلِ سرسبد جهانیم و مدیرانی داریم فرهیخته، نابغه و شیرینتر از عسل، همهچیز باید با همهچیز جور دربیاید.
خدای نکرده مبادا پیش خلقالله آبروی آن بزرگان خدشهدار شود.
والسلام
