راضیه حسینی
رییس سازمان نظام دامپزشکی: «فروش گوشت اسب و الاغ در حدی که مردم بخواهند نگران باشند و تصورکنند تمام گوشتهای موجود در بازار از این دست است، درست نیست. در هرجایی اگر خارج از ضوابط و نظارت فروش گوشت اتفاق بیوفتد امکان تخلف هم وجود دارد.»
ولی در حدی که الاغها و اسبها نگران شوند هست. تا به حال کنج عافیتی برای خود داشتند. فکر میکردند نهایت استفاده مردم ازشان دود کردن پشکل و باربری است. خیالشان راحت بود که گوسفندها و گاوها جورشان را میکشند.
بدبختها خبر از گرانی بازار نداشتند. سرشان توی آخور خودشان بود. نه تلگرامی داشتند و نه واتسآپی که خبرها را پیگیری کنند و نگران شوند. اگر لااقل یک گروه واتساپی خانوادگی داشتند میفهمیدند اوضاع چقد خراب است.
شاید یکی ازاسبها خبر میداد گرانی آنقدر به آدمیزاد فشار آورده که به گرازها هم رحم نکردهاند. شاید الاغی پیدا میشد و میگفت: «چرا نشستهاید؟ جمع کنید بریم گم و گور شیم… دارن میکشنمون تازه میگن اصلاً نگرانکننده نیست، چون هنوز قد گاو و گوسفندا قیمه قیمه نشدیم.»
اگر در فضای مجازی بودند میتوانستند کلی عکس و فیلم بگیرند و پخش کنند. میتوانسند به همه نشان دهند در معرض خطرند. میتوانستند به حیوانات دیگر هشدار دهند. هرچند ممکن بود الاغهای دیگری پیدا شوند و کلاً همه چیز را تکذیب کنند.
عکسها را فوتوشاپ و فیلمها را جعلی بدانند. به همنوعان خود بگویند نگران باشید همه چیز امن و امان است. آسوده بخورید و بخوابید و عنبرنسارا تولید کنید.
کسی چه میداند. شاید اوضاع طوری پیش برود که مارمولکها و سوسکها هم احساس خطر کنند. شاید به همین زودی دیگر خبری از فرار آدم از دست سوسک نباشد. بلکه فرار سوسک از دست انسانها اتفاق بیفتد. مارمولکها دنبال سوراخ موش برای قایم شدن بگردند.
موشها سوراخشان را با آنها شریک شوند و باج بدهند تا جایشان لو نرود. کلاغها پیش جغدها آموزش شببیداری ببینند. کفترها و گنجشکها مهاجرت کنند و به جایی بروند که هنوز گوشت گاو و گوسفند ارزان است.
به جایی که آستانه نگرانی مسئولان کمی پایینتر باشد. منتظر این نباشند که در خوردن جانواران دیگر از چین هم جلو بزنیم، بعد کمی ابراز نگرانی کنند.
