راضیه حسینی؛ روزنامه نگار
پزشکیان: «لازم باشد خودم با اصناف صحبت می‌کنم تا مشکلات‌شان برطرف شود.»
بهتر نیست مستقیم با مشکلات اصناف صحبت کنید، تا خود اصناف؟ مثلاً بروید با چک برگشتی، اجاره‌ی عقب‌افتاده، گرانی اجناس، ضرر مداوم و بدون وقفه و… صحبت کنید. شاید بتوانید کاری کنید کمی کوتاه بیایند.
به چک برگشتی بگویید این‌قدر خودش را لوس نکند و سر موعد مقرر، کله‌ی سحر نرود بانک برای نقدکردن خودش. حالا چند روز آن‌طرف‌تر که چیزی نمی‌شود.
چرا خیال کرده این‌جا سوییس است و همه چیز باید روی روال و قانون و نظم پیش برود؟ اصلاً چرا این‌قدر خودش را می‌گیرد و فکر می‌کند خیلی قدرت دارد؟ به او بگویید از او قوی‌ترها هم کم آورده‌اند، یک‌تکه کاغذ که چیزی نیست.
کمی روی نقاط ضعفش کار کنید، از کاغذهایی مثال بیاورید که در طول تاریخ فکر کرده بودند خیلی مهم هستند، ولی ورق که برگشت، به‌راحتی فراموش شدند. کاغذ نو آمد به بازار و کهنه شد دل‌آزار.
یا بروید سراغ اجاره‌های عقب‌افتاده. با آن‌ها هم کمی صحبت کنید. بگویید پول به کسی وفا نمی‌کند. فکر نکنند چون ارزش زیادی دارند، زورشان هم زیاد است و می‌توانند هر ماه یقه‌ی مغازه‌دار را بگیرند. بگویید کمی راه بیایند و آرام‌تر گران شوند. کمی به جیب خالی فروشنده هم فکر کنند.
اگر با چک و اجاره و باقی موارد به نتیجه رسیدید به مردم بگویید مشکل حل شد، اگر نه دیگر سراغ صحبت با اصناف نروید، دنبال رنگ و غذای موردعلاقه‌ی آن‌ها که نیستید، نمی‌خواهید نقاط مشترک پیدا کنید که در آینده به کارتان بیاید، می‌خواهید درباره‌ی مشکلات و بی ثباتی قیمت دلار صحبت کنید، که همه حی‌وحاضر جلو روی‌تان ایستاده‌اند. اگر توانستید با آن‌ها به نتیجه برسید بعد بیایید تا دل‌تان می‌خواهد با اصناف صحبت کنید.
اصلاً خودشان رنگ موردعلاقه و غذای فیوریت و ماه تولد و حیوان سال تولدشان را به شما می‌گویند. می‌نشینند کنارتان خصوصیات کامل ماه و سال‌شان را توضیح می‌دهند و از کتاب طالع‌بینی، فال هفته و روز و سال را هم برای‌تان می‌خوانند. حتی برای‌تان چای هم می‌آورند!
