راضیه حسینی
«۳۰ درصد رشد در قیمت نوشت‌افزار /لوازم‌تحریر ساده و کاربردی، انتخاب اول خانواده‌ها.»
دیگر قبل از این‌که بوی ماه مدرسه بیاید و بازی‌های راه مدرسه، بوی گرانی لوازم‌التحریر به مشام پدرها و مادرها می‌رسد. متأسفانه بازار لوازم‌التحریر، مثل سوپری محل نیست که دم به دقیقه جلو چشم مردم باشد و آرام‌آرام به قیمت‌ها عادت کنند و بشوند همان قورباغه‌ای که نرم، نرم پخته می‌شود.
بازار لوازم‌التحریر مثل دیگی است که سه ماه روی اجاق مانده، داغ شده و حالا منتظر اولین قورباغه‌ای است که داخلش قرار می‌گیرد. به‌محض ورود، طوری داغش می‌کند که ماهیت خود را به‌عنوان قورباغه از دست می‌دهد و به حرف می‌افتد و فریاد می‌زند: «سوختم. به دادم برسید. یکی بیاد منو قورت بده. برایان تریسی خونده‌هاش کجان؟ جان من بیاید.»
به نظرمان برای این‌که از خطر جزغاله شدن نجات پیدا کنیم، بهتر است خودمان به‌صورت خودجوش و اختیاری، در تابستان، چند وقت یک‌بار، به بازار لوازم‌التحریر سری بزنیم و در جریان روند افزایشی قیمت‌ها باشیم. هر بار، حتی شده، یک مداد بخریم تا افزایش قیمت را به طور کامل و صددرصد درک کنیم و از خاطرمان نرود. این‌طوری نزدیک مهرماه که می‌شود، همگی می‌دانیم چه چیزی در انتظارمان است و با خیال راحت و آگاهی از اوضاع، خیلی چیزها را نمی‌خریم.
مثلاً وقتی وارد مغازه‌ای می‌شویم یک‌هو موهای سرمان کز نمی‌خورد، می‌دانیم همه چیز گران شده است و با لبخند می‌گوییم: «اینو ببین، چه گرونه… اوه! اونو ببین، دیگه واقعاً نمی‌شه خریدش.» بعد هم خرسند از گردش علمی، با خریدی، که در یک پلاستیک فریزر هم جا می‌شود، به خانه برمی‌گردیم و منتظر بوی ماه مهر می‌مانیم!
امسال که گذشت؛ ولی حواس‌تان باشد از سال بعد حتماً بعد از تعطیلی مدرسه‌ها برنامه‌ای تحت عنوان «تور نوشت‌افزارفروشی» راه بیندازید و خانوادگی یک هفته در میان، اجرا کنید. مطمئن باشید این مشکل را هم می‌توانیم به‌راحتی پشت سر بگذاریم و بی‌خودی مزاحم مسئولان نشویم و اعتراض نکنیم که چرا همه چیز این‌قدر گران شده است!
