تفسیر درست ما می‌توانیم (طنز)

راضیه حسینی

سید کاظم دلخوش اباتری، سخنگوی کمیسیون قضایی گفت: «رئیس جمهور اظهار کرده آن‌هایی که نمی‌توانند به شعار «ما می‌توانیم» عمل کنند سمت خود را واگذار کنند؛ با این تفاسیر باید ۹۰ درصد وزرا و دستگاه‌های اجرایی سمت‌های خود را رها کنند.»

از آن‌جایی که رها کردن میزها توسط نود درصد مسئولان امکان‌پذیر نیست، بهتر است صورت مسأله حل شود. مثلاً جناب آقای رئیسی طی یک سخنرانی، «ما می‌توانیم» را تفسیر کنند.

بگویند منظور از «ما می‌توانیم» در واقع این‌هاست:

ما می‌توانیم از کنار هر اشتباهی که کردیم به راحتی بگذریم و طوری در افق محو و سپس پیدا شویم که هیچ‌کس متوجه نشود کی رفتیم و کی آمدیم.

ما می‌توانیم تا دل‌تان بخواهد وعده و قول بدهیم و به هیچ‌کدام عمل نکنیم. سرآخر هم کلی طلبکار مردم باشیم که اگر ما نبودیم سکه الان بیست میلیون می‌شد و دلار، چهل هزار تومان.

ما می‌توانیم هر روز قول ساخت مسکن ارزان به مردم بدهیم. هر هفته پول‌های بلوکه شده در کره را پس بگیریم. ماهی یک بار هم عضو پیمان شانگهای شویم.

ما می‌توانیم مرغ خودمان را شتر مرغ ببینیم و غاز همسایه را تخم غاز هم نبینیم.

ما می‌توانیم دستور بدهیم هواپیمای تولید ملی ساخته شود، در حالی‌که هنوز توانایی ساخت پراید با ایربگ را نداریم.

ما می‌توانیم از پیشرفت چشم‌گیر در زمینه دارو و درمان صحبت کنیم، در حالی‌که قفسه‌های داروخانه‌ها از ابتدایی‌ترین داروها خالی‌اند.

ما می‌توانیم کاری کنیم. هفتاد درصد مردم توانایی مسافرت نداشته باشند. چرا؟ فقط به خاطر حفظ جان و مال خودشان. ما امنیت آنها را تضمین می‌کنیم.

اصلاً مهم‌ترین کاری که خوب بلدیم انجام بدهیم همین حفظ امنیت و صیانت است. نمونه‌اش فضای مجازی. اینستاگرام و واتس‌آپ را برای‌شان امن امن کردیم.

ما خیلی کارهای دیگر هم می‌توانیم انجام بدهیم. اما بهترین آنها این است که کلی حرف می‌زنیم بدون این‌که آخرش مشخص شود چی گفتیم.

جناب نماینده، حالا دیگر لازم نیست نود درصد مسئولان سمت خود را واگذار کند. صد درصد می‌توانند سر کار بمانند.