تلفن ثابت از خوردن یک سکه به بیست هزار تومان رسید (طنز)

راضیه حسینی

شرکت مخابرات ایران برای هر مشترک تلفن ثابت شهر تهران، حداقل هزینه ماهانه تلفن ثابت ۲۰ هزار تومان با آیتمی بعنوان خدمات صوتی تلفن ثابت درج کرده که مشترک با پرداخت آن می‌تواند از ۴۴۴۴ دقیقه مکالمه شهری رایگان یا ۵۹۲ دقیقه مکالمه بین استانی یا ۳۱۷ دقیقه مکالمه تلفن همراه بهره‌مند شود. این مبلغ در سایر استان‌ها و شهر‌های کشور متغیر است.

شرکت مخابرات در آرزوی بازگشت به زمانی است که هنوز پیام‌رسان‌های موبایل راه نیفتاده بودند. تنها راه ارتباطی مردم تلفن بود. سکه‌ای، کارتی. همه جا بودند. سر هر خیابان و نبش کوچه‌. روی یک طاقچه کنار مغازه‌. صفرش را می‌بستند که فقط داخلی باشد، آن هم آخرش سه دقیقه.

 تلفن‌های ثابت برای خودشان پادشاهی می‌کردند. میز مخصوص داشتند و دفترچه‌ای که کنارش بود. همه شماره‌ها رویش نوشته بود. از عمه اقدص تا شمسی خانم، همسایه چهل و پنج تا خانه آن‌طرف‌تر. اما کم‌کم با ورود موبایل و بعد انواع پیام‌رسان‌ها، تلفن گرد خاک را روی خودش احساس کرد. دیگر خبری از میز و دفتر دستک نبود. تماس تصویری اینترنتی، تماس صوتی و خلاصه همه چیز جدیدتر از گوشی تلفن شده بود.

 بعد از فیلترینگ کمی دلش خوش شد که شاید باز هم بتواند مزه دوران پادشاهی را بچشد. اما اشتباه می‌کرد. دورانش به سر رسیده بود و نمی‌خواست قبول کند.

آخرین تلاش‌هایش مجبور کردن مردم به پرداخت هزینه بود. «پول بدهید و کلی دقیقه حرف بزنید. چرا قبول نمی‌کنید؟ دارم بهتان لطف می‌کنم. حاضرید بیست هزار تومان بی‌خودی بدهید ولی با من حرف نزنید؟ چرا؟»

نمی‌خواهد قبول کند باید از میز و دفترش خداحافظی کند. هنوز هم دلش دوران تلفن‌های همگانی را می‌خواهد. دورانی که سکه‌ها را می‌خورد و دست هیچ‌کس به هیچ‌جا بند نبود. هنوز هم همان اخلاق گند را دارد.

عوض یک سکه، بیست هزار تومان را می‌خورد و باز مردم دست‌شان به هیچ‌جا بند نیست.

هرچند این‌بار کلی آپشن دیگر برای برقراری ارتباط دارند. حتی با فیلتر و کندی زیاد. دیگر حاضر نیستند به خاطرات برگردند.