تهاتر برق با برنج پاکستانی در گرو تعریف ثبت سفارش به شکل تهاتر از سوی بانک مرکزی

بار دیگر تهاتر برق با برنج مطرح شده است. این‌بار طرف تهاتر، پاکستان است. اما به گفته کارشناسان همچنان مشکلات بانکی ناشی از تحریم‌های سختگیرانه امریکا اجازه این تهاتر را نمی‌دهد، ضمن اینکه ثبت سفارش به شکل تهاتر در بندهای تجاری کشور نیامده و بانک مرکزی ایران تعریفی برای آن ندارد.

ماه گذشته تقریبا در همین روز بود که وزیر صمت از پیشنهاد واردات برنج در مقابل صادرات برق خبر داد و گفت: این طرح منتظر تصویب از بانک مرکزی کشورهای متقابل است. علیرضا رزم‌حسینی ابراز تمایل به برقراری روابط تجاری برخی کشورها از جمله پاکستان با ایران در قالب تهاتر را از جمله دستاوردهای مذاکرات دولتمردان از آغاز تحریم‌ها علیه ایران دانست.

حالا بار دیگر موضوع تهاتر برق و برنج با کشور پاکستان در دستور کار قرار گرفته است. به گفته کارشناسان هر چند اکنون بخشی از تجارت بین ایران و برخی کشورها به همین ترتیب دنبال می‌شود، اما همواره همراه با چالش بوده و نمی‌توان آن را به تمام کالاها و همه کشورها تعمیم داد.

آن‌ها یکی از اصلی‌ترین مشکلات با طرف پاکستانی را مربوط به همکاری نکردن بانک‌های آن کشور می‌دانند.

3 سال پیش هم تجار، جلساتی با پاکستانی‌ها برای تهاتر برنج داشتند که به دلیل همکاری نکردن بانک‌های آن کشور به نتیجه نرسید. در آن زمان نیز طرف پاکستانی به رغم قول‌هایی که داد هیچگاه زمینه‌های لازم برای این تهاتر را آماده نکرد.

دبیر انجمن واردکنندگان برنج ایران، در گفت‌وگو ایلنا با مرور سوابق پیشنهاد ایران برای تهاتر برق با پاکستان، اظهار کرد: همچنان این موضوع در حد پیشنهاد باقی مانده است و مهمترین مشکل که همان همکاری بانک‌های پاکستان است پابرجاست.

مسیح کشاورز ادامه داد: علاوه بر مشکل همکاری نکردن بانک‌های پاکستان ما با مشکل نبود تعریف مشخصی از ثبت سفارش به شکل تهاتر در بندهای تجاری کشور و بانک مرکزی ایران نیز روبه‌رو هستیم.

کشاورز تاکید کرد: البته شرکت‌های هستند که حاضرند به عنوان واسطه در ایران بهای کالا را به ریال دریافت و در پاکستان با روپیه خرید کنند، اما قابل اعتماد نیستند.

به گفته دبیر انجمن واردکنندگان برنج ایران، اعتماد به این شرکت‌ها ریسک بزرگی برای ما به همراه دارد چراکه هیچ ضمانت معتبری وجود ندارد که پول تجار حفظ شود.

کشاورز معتقد است ‌تهاتر برای تامین کالای اساسی مردم در اوضاع سخت تحریم گزینه‌ای است که ناگزیر باید به آن پرداخته شود، اما برای عملی شدن آن باید ابزارهای لازم فراهم شود.