توصیه یک کارشناس به انجمن صنایع لوازم خانگی: انتقادپذیر باشید

بیستمین نمایشگاه لوازم خانگی در تاریخ 5تا 8دی برگزار شد. پس از برگزاری نمایشگاه از طرف رسانه‌های رسمی و شبکه‌های اجتماعی انتقاداتی به برگزاری و نبود شفافیت مالی آن شکل گرفت.

در واکنش به این مطالب، هیات‌مدیره انجمن صنایع لوازم خانگی به عنوان متولی برگزاری نمایشگاه مطلبی با عنوان «روشنگری جهت رفع پاره‌ای از ابهامات» را منتشر کرد.  در واکنش به روشنگری انجمن، نوشته‌ای تحت عنوان  «نقدي بر روشنگري انجمن صنايع لوازم خانگي ايران» از طرف یکی از کارشناسان این صنعت به دست ما رسید.

واکنش انجمن لوازم خانگی به شرح زیر است:

روشنگری جهت رفع پاره‌ای از ابهامات

 «در دنیای ارتباطات امروزی، کاربران فضای مجازی برخی همراه و برخی موازی با رسانه‌های حرفه‌ای درحرکت هستند و تنها با یک کلیک بر روی صفحه نمایشگر موبایل می‌توان به انبوهی از اخبار و اطلاعات صحیح و ناصحیح دسترسی پیدا کرد.

در یک نگاه کلی، رسانه را این‌گونه تعریف می‌کنیم: بیان اخبار و اطلاعات صحیح از منبع خبر توسط فرستنده پیام به گیرنده پیام.

با این تعریف اگر فرستنده به هر دلیلی خبر و اطلاعات نادرست را برای مخدوش نمودن افکار عمومی ارسال نماید فریبکاری در رسانه تلقی می‌گردد.

فریب‌کاری در برخی رسانه‌ها موضوعی مهم در عملکرد آن‌ها به شمار می‌رود و در اثرگذاری رسانه بر مخاطبان و جامعۀ هدف، شاخصی غیراخلاقی محسوب می‌شود.

حال اگر فضای مجازی را با میلیون‌ها نفر کاربر در نظر بگیریم که صرف نظر از رسالت بزرگ خبررسانی با انتشار اطلاعات ناصحیح، سعی در فریب افکار عمومی داشته باشیم قطعا در این مسیر با شکست مواجه شده و ماهیت غیر اصل بودن خود را خیلی زودتر از آنچه مخاطبان متوجه شوند فریاد خواهیم زد.

پنهان‌کاری، دروغ‌گویی یا ایجاد نقص در پیام و تخریب اصل یک رویداد به دلیل مخالفت و انتقاد با برخی جزئیات مرتبط با آن، قطعا نتیجه‌ای جز تخریب خود رسانه نخواهد داشت، کما اینکه تجربه نشان داده، بسیاری از رسانه‌های بزرگ که راه ناصواب تخریب را پیشه گرفتند و صرف‌نظر از رسالت آگاهی بخشی و تنویر افکار تنها قصد و نیت‌شان مخدوش نمودن اذهان مخاطبان بوده، نتوانستند در فضای سالم اطلاع‌رسانی دوام بیاورند و خیلی زود با وزش بادی نرم از صفحه روزگار رسانه حذف شده‌اند.

ما هیات‌مدیره انجمن صنایع لوازم خانگی ایران، به عنوان پرچمداران این صنعت بزرگ و پیشران کشور لازم  دانسته چند نکته را جهت تنویر افکار عمومی به ویژه اعضای گرانقدر این انجمن ذکر نمائیم:

 1. دو شرکت بزرگ «امرسان و نانیوا » از هیات‌مدیره انجمن در بیستمین نمایشگاه بین‌المللی لوازم خانگی در سطح بسیار گسترده‌ای حضور داشتند و عدم حضور بقیه اعضای هیات‌مدیره به دلیل شیوع ویروس کرونا در میان کارمندان مجموعه و واحدهای تولیدی‌مان بود به طوریکه حتی در مقطعی واحدهایمان را به تعطیلی کشاند.

هیات‌مدیره  و دبیر کل انجمن همه تلاش خود را در جهت تعویق برگزاری نمایشگاه تا بهبود بحران کرونا معطوف ساخت و تاخیر یک ماهه، حاصل همان تلاش بود.

دو راه حل در هیات‌مدیره به بحث و بررسی گذاشته شد :

۱-عدم برگزاری نمایشگاه

۲-تلاش برای تعویق هر چه بیشتر نمایشگاه

با رای اکثریت اعضای هیات‌مدیره، بند دوم به تصویب رسید و البته مصوب شد که انجمن هیچ شرکتی را برای حضور در نمایشگاه تحت فشار نگذاشته و هر شرکتی از جمله اعضاء هیات‌مدیره با توجه به مشکلات موجود در شرکت متبوعه تصمیم مقتضی بگیرند و این روشی بود که در سنوات گذشته نیز در انجمن بدان عمل می‌شد.

اعضا هیات‌مدیره حداقل دو روز از چهار روز نمایشگاه را حضور داشته و از تلاش همه مشارکت‌کنندگان در نمایشگاه تقدیر و تشکر می‌نمایند.

 2. همه ساله دو ماه پس از برگزاری نمایشگاه کلیه درآمدها، هزینه‌ها و ورودی‌ها و خروجی‌های برخاسته از دل این نمایشگاه به همراه جزئیات منتشر و به سمع و نظر بازرس هیات‌مدیره، حسابرسان مالیاتی و بالاخره در مجمع عمومی سالیانه با ذکر جزئیات کامل به سمع و نظر کلیه اعضای محترم رسیده و توسط بازرس و خزانه‌دار قرائت می‌گردد.

 3. طبق هماهنگی‌های به عمل‌آمده در روز ماقبل برپایی نمایشگاه با روابط عمومی شرکت سهامی نمایشگاه‌ها ورود و خروج کلیه خبرنگاران رسانه‌ها با کارت خبرنگاری آزاد و همه خبرنگاران با تکریم خاص مورد توجه انجمن و ستاد برگزاری قرار گرفته و بنا به مقتضیات پذیرایی شدند.

 4. انجمن صنایع لوازم خانگی ایران بر اساس رسالت ذاتی خود،  امسال در سال جهش تولید تمام سعی خود را به کار گرفت تا اعضای محترم و تولیدکنندگان عزیز بتوانند با رعایت کلیه پروتکل‌های بهداشتی با حضور درنمایشگاه، شاهد به ثمر نشستن زحمات یک ساله خود در اوج تحریم‌های ظالمانه باشند و آخرین دستاوردهایشان را برای بازدیدهای تخصصی به نمایش گذارند و لازم به توضیح است که انجمن اصراری به برگزاری نمایشگاه در تاریخ مذکور نداشت ولی علی‌رغم پیگیری‌های انجمن مبنی بر تغییر تاریخ برگزاری به سه دلیل آشفتگی در تقویم نمایشگاهی کشور، تمهیدات اندیشیده شده از سوی ستاد ملی مقابله با کرونا و برنامه‌ریزی مشارکت‌کنندگان در نمایشگاه این امکان میسر نگردید.

در خاتمه انتظار آن می‌رود همه بزرگواران این صنعت، اولا برای هرگونه تحلیل و ارزیابی کارشناسانه خود، رسانه‌هایی را انتخاب کنند که در عرصه اطلاع‌رسانی حرفه‌ای، شناخته‌شده و تاثیرگذارند و  از جایگاه رسانه‌ای کارشناسی‌تر و تخصصی‌تری برخوردار هستند، تا خدای ناکرده با سوالات غیرکارشناسی از سوی مصاحبه‌کننده اصل مطلب به بیراهه کشانده نشوند. »

در ادامه واکنش کارشناس حوزه لوازم خانگی آمده است:

‎نقدي بر روشنگري انجمن صنايع لوازم خانگي ايران

«متني ازسوي انجمن صنايع لوازم خانگي ايران تحت عنوان پاره‌اي توضيحات براي روشنگري منتشر شده كه نه تنها روشنگر نيست بلكه بر ابهامات خواننده افزوده است و او را در انبوهي از سوالات بي‌پاسخ سردرگم مي‌كند. سوالاتي از اين قبيل كه چه كسي كلاه‌بردار رسانه‌اي است و اين ادبيات موضوعي در انجمني كه از پرچمداران قدمت و تشكل‌گرايي است از كجا نشات مي‌گيرد.

 سكان‌دار رسانه‌اي انجمن كيست كه حتي تعاريف درستي از رسانه نتوانسته ارائه كند و اين‌چنين مبهم و در پس پرده سخن گفته است.

‎در علم ارتباطات رسانه وسيله يا ابزاري است براي رساندن داده يا اطلاعات. در عصر حاضر كه برخي آن را عصر اطلاعات مي‌نامند امكان نشر آزاد اطلاعات يك اصل پذيرفته شده توسط همگان است.

‎ رسالت و ماموريت رسانه بايد براساس اصل آزادي بيان و نشر آزاد اطلاعات  صورت پذيرد؛ نه بر پايه مميزي و سانسور.

‎امروزه امكان دسترسي به حجم عظيمي از اطلاعات با فشار يك دكمه امكان‌پذير است لذا تشخيص صحيح از ناصحيح و اصل از غير اصل بهتراست بر عهده مخاطب باشد و تلاش براي مميزي جريان اطلاعات كاري بيهوده و مخرب و نتيجه آن سانسور و رانت اطلاعاتي است. اين راهي است كه جهان سالها پيش پيموده است چنانچه نگارنده مطلب روشنگری انجمن كه سكاندار رسانه انجمني با قدمت حدود نيم قرن است درك صحيحي از رسانه داشت مي‌دانست مخاطب امروز از ماهيت دلواپساني كه جريان مطلوب خويش را توصيه مي‌كنند آگاه است و به جاي سركوب انتقادات به بهره‌برداري از آن‌ها مي‌پرداخت و بر اساس شاخص‌هاي صحيحي همچون شفافيت، بي‌طرفي، رازداري، احترام به مخاطب و… به رسالت رسانه‌اي خود كه همانا انتقال اطلاعات است مبادرت مي‌ورزيد و به شعور مخاطب ارج مي‌نهاد و تشخيص صواب از ناصواب را بر عهدي وي مي‌گذاشت.

‎علي‌رغم نقد فوق قسمت دوم متن جاي بسي اميدواري دارد؛ هرچند نگارنده با بي‌ميلي ناشي از غرور گزارش مختصري ارائه مي‌دهد و با پيچيده جلوه دادن يك انتقاد ساده و سازنده سعي در حذف صورت مساله دارد وليكن همين اندك پاسخگويي نيز نشانگر اصلاح‌پذير بودن سيستم و اثربخشي انتقاد است. ‎

كساني كه از من انتقاد مي‌كنند راه بهتر زيستن را به من مي‌آموزند.

اميد است روزي همه انسان‌ها بتوانند عقايد و  نظرات خود را در امنيت كامل ابراز كنند.»