منطقه سنگان امروز یکی از مهم‌ترین قطب‌های معدنی و فولادی کشور است؛ منطقه‌ای برخوردار از ذخایر عظیم سنگ‌آهن که در کنار ظرفیت‌های ایجادشده در تولید کنسانتره و گندله، بستر مناسبی برای حرکت به سمت تکمیل زنجیره ارزش فولاد دارد.
فولاد سنگان با برخورداری از زیرساخت‌های تولید کنسانتره و گندله، اکنون در نقطه‌ای قرار گرفته که توسعه حلقه بعدی زنجیره، یعنی احداث کارخانه آهن اسفنجی می‌تواند یک گام راهبردی و اقتصادی باشد. تبدیل گندله به آهن اسفنجی به معنای حرکت از فروش محصول میانی به سمت محصولی با ارزش افزوده بالاتر است؛ مسیری که علاوه بر افزایش سودآوری و بهره‌وری سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده، می‌تواند مزیت حضور در کنار معدن و واحدهای فرآوری را بیش از گذشته به یک مزیت اقتصادی تبدیل کند.
وقتی ماده اولیه، کنسانتره و گندله در همین منطقه تولید می‌شود، توسعه ظرفیت آهن اسفنجی می‌تواند زمینه شکل‌گیری یک زنجیره منسجم‌تر و اقتصادی‌تر را فراهم کند و از خروج بخشی از ارزش افزوده از منطقه جلوگیری کند. اهمیت این موضوع تنها به فولاد سنگان محدود نیست.
تکمیل زنجیره فولاد در سنگان می‌تواند یکی از پیشران‌های توسعه صنعتی شرق کشور باشد؛ از ایجاد فرصت‌های شغلی و رونق صنایع پایین‌دستی گرفته تا توسعه زیرساخت‌ها و افزایش سرمایه‌گذاری در منطقه. سنگان ظرفیت آن را دارد که از یک قطب بزرگ معدنی و تولید مواد اولیه، به یک قطب کامل‌تر در زنجیره فولاد کشور تبدیل شود.
علی رسولیان مدیرعامل فولاد سنگان در ماههای اخیر، درباره استفاده حداکثری از پتانسیل منطقه و تکمیل زنجیره تولید فولاد در شرق کشور و به ویژه خراسان رضوی، صحبت کرده است. امری که به نطر می رسد فراتر از یک رشد کمی و کیفی محصول، رویکردی آینده نگر و عملگرایانه در مسیر توسعه پایدار است.
اکنون سؤال مهم این است: وقتی معدن، کنسانتره، گندله و زیرساخت‌های عظیم صنعتی در سنگان وجود دارد، چرا حلقه آهن اسفنجی نیز در همین منطقه تکمیل نشود؟
