راضیه حسینی
روزنامه‌ی جام‌جم با مقایسه بودجه صداوسیما و رسانه‌های خارجی (الجزیره، بی‌بی‌سی، ان اچ کی، زد دی اف و…) خواستار رقمی بیش از ۳۵ هزار میلیاردتومانی برای سال ۱۴۰۵ شد.
باید بپذیریم کار سختی را انجام می‌دهند و هر سال یه نسبت سال گذشته تلاش بیشتری می‌کنند، پس به‌هیچ‌وجه تقاضای خارج از منطقی نیست.
بالاخره فراری‌دادن این حجم از مخاطب از صداوسیما کار هر کسی نیست. این‌همه شبکه، صبح تا شب برنامه پخش می‌کنند و باید نظارت کافی روی تمام دقایق و لحظات پخش برنامه‌ها، سریال‌ها، مستندها و حتی آگهی‌ها وجود داشته باشد که یک‌وقت خدای‌نکرده از دست کسی در نرود، برنامه‌ای جذاب و باب میل مخاطب نشان ندهند. مگر مسئولیت کمی است؟
مثلاً همین پیام بازرگانی، اگر ناظران حواس‌شان نباشد و یک روز مثلاً به‌جای هواپزی مجهول‌الهویه، یا کفش پیاده‌روی فلان، تبلیغی خلاقانه از برندی معتبر پخش شود چه؟ معلوم است هماهنگی بین تمامی شبکه‌ها بسیار سخت و زمان‌گیر است و کار هر کسی نیست.
تازه باید بر پلتفرم‌های دیگر هم نظارت کنند که یک‌وقت زیادی بهتر از خودشان نشوند، البته در این زمینه هنوز نتوانسته‌اند موفقیت کامل را به دست آورند، ولی از حق نگذریم با تمام قوا در تلاش برای رسیدن به مقصود خود هستند. احتمالاً مشکل همین کمبود بودجه است، که اگر رفع بشود با انرژی بیشتر و عزمی جزم‌تر به سمت نمایش خانگی و نظارت بر فضای مجازی پیش می‌روند.
باید توجه کنیم صداوسیما با شبکه‌های خارجی که در ابتدا نام‌برده شدند تومنی هفت صنار تفاوت دارند. هیچ‌کدام از خارجی‌ها تابه‌حال نتوانستند یکی از دستاوردهای صداوسیما را داشته باشند، حتی به نزدیکی آن‌ها هم نرسیدند، به‌این‌علت که دغدغه‌های بسیار سطحی مثل رضایت مخاطبان دارند و همین آن‌ها را از هدف درست دور می‌کند.
معلوم است صداوسیما با این کارنامه‌ی درخشان باید بودجه‌ای به‌مراتب بیشتر از قبل داشته باشد. به خصوص که این نوع فعالیت با حقوق ریالی شدنی نیست بلکه حقوق دلاری می خواهد ان هم دلار بازار سیاه نه ترجیحی! اصلاً این حق صداوسیماست، سهم اوست، مال اوست. هر کسی هم که اعتراض دارد جمع کند برود یک جای دیگر.
