راضیه حسینی
«خوراکی محبوب و ارزان ژاپنی پس از ۴۳ سال با افزایش قیمتی جزئی روبرو شده است. این اسنک به دلیل بالا رفتن هزینه تولید تنها دو ین ژاپن که معادل ۰.۰۲ دلار است گران شده است. در حالی که در برخی از کشورها افزایش قیمتها بعضا ماهانه صورت میگیرد اما در ژاپن این مسئله رایج نیست. در ژاپن تولیدکنندگان و فروشندگان به دلیل ترس از دست دادن مشتریان خود، از افزایش قیمتها حذر میکنند.»
ترس از دست دادن مشتری؟ این ژاپنیها هم واقعاً شورش را درآوردهاند. از دست دادن مشتری هم مگر ترس دارد؟ به نظرمان لازم است مسئولان ما یک دوره تخصصی مشتریمداری برای مسئولان ژاپنیها بگذارند تا با فوبیای خودشان مواجه شوند.
پیشنهاد میکنیم در ابتدای کلاس، فقط عکسهایی از بازار و قیمتهایی که نهتنها روزانه، بلکه گاهی ساعتی و دقیقهای بالا میرود به در و دیوار کلاس بچسبانید. چند روزی ژاپنیها را با این عکسها تنها بگذارید. بعد بروید سراغ نمونههای عینی و بازارگردی. این مرحله کمی سخت است و ممکن است چندتایی ژاپنی بخواهند اقدام به هاراگیری کنند. مراقب باشید و اقدامات پیشگیرانه را انجام دهید. بعد از این مرحله، نوبت به مواجهه با ترس میرسد. یعنی به ژاپنیها میگویید فلان کالا را مثلاً بعد از چهل سال گران کنند و کمکم تعداد سالها را پایین بیاورند. اولین مواجهه با دستور افزایش قیمتها، کلاً ترس و فوبیا را از بین خواهد برد و از آن به بعد بدون نگرانی میتوانند با خیال راحت هر چه دلشان خواست گران کنند و هیچ مشتری هم از کفشان نپرد. البته این نکته را هم متذکر شوید که اتحاد، رمز پیروزی است. باید همه شرکتها با هم قیمتها را افزایش دهند.
لازم است یک سری تکنیکهای مشتریمداری هم به ژاپنیها گفته شود. مثلاً قبل از هر افزایش قیمت، مسئولی بیاید و بگوید:«ما به هیچ وجه قیمت فلان کالا را گران نخواهیم کرد. بعضیها میگویند قرار است قیمتها ده برابر شود. ما هرگزاجازه نخواهیم داد این اتفاق بیفتد.» فردای این نطق، کالای موردنظر با پنجبرابر افزایش قیمت، به بازار میآید و مردم کلی ذوق میکنند که ده برابر نشده.
یا مثلاً مسئولی بگوید :«شما فلان کشورها را ندیدهاید که چقدر بابت کالای ایکس پول میدهند، ولی ما آن را مفت دراختیار شما میگذاریم.»
پسفردا، کالای ایکس گران میشود. ولی مردم باز هم خوشحالند، چون اوضاعشان هنوز هم از فلانکشور بهتر است.
