راضیه حسینی
دبیرکل انجمن لوازم‌خانگی ایران: «رکود شدید در بخش تقاضا باعث شده کالاهای بادوام مانند لوازم‌خانگی عملاً از سبد مصرفی خانوارها خارج شوند.»
ایرادی ندارد، در عوض بازار دست‌دوم‌فروشی حسابی رونق پیدا کرده است. مردم هر چیز قابل یا غیرقابل‌فروش را در پلتفرم‌هایی مثل دیوار عرضه می‌کنند. کافی است سری به دیوار بزنید تا از پنکه‌ی به قول فروشنده «سخفی» و «در هد نو»، تا جوراب پارازین فقط یک‌بار برای عروسی نوه‌ی خواهر شور استفاده شده را ببینید.
جاروشارژی خسته‌ای که فقط نیاز به تعویض باتری دارد و به قول فروشنده بدنه‌اش کاملاً سالم است، ولی در عکس فقط نیاز به استراحتش مشخص است. یخچالی که رنگ رخسارش نشان می‌دهد درونش چه خبر است، ولی باز با برندش، که دیگر در بازار نیست شاخ‌وشانه می‌کشد و به‌سرعت هم فروش می‌رود.
مسئولان عزیز هر وقت خواستند اوضاع مملکت را درک کنند می‌توانند به پلتفرم‌هایی مثل دیوار سر بزنند، البته می‌دانیم که وقت این کارها را ندارند و مسائل خیلی مهم‌تری را باید رتق‌وفتق کنند.
نگران نباشید ما خودمان اوضاع را مدیریت می‌کنیم. مردمی که دیگر از سبد معیشتی به پلاستیک فریزر معیشتی رسیده‌اند، می‌دانند باید کجا و چه بخرند. حتی یاد گرفته‌اند برای خرید، باید چه بفروشند!
کفی کفش، دستمال آشپزخانه‌ی کم کارکردِ فقط یک‌گوشه سوخته، ناخن‌گیر اصل، صافی قوری، کتری بی دسته ولی سالم، کیف و کوله‌های رنگ‌ورورفته و… همه را می‌گذارند برای فروش، تا بین صفحات مختلف، چیزی برای خرید پیدا کنند.
شاید حتی شب یلدا هم بتوانید آجیل کم خورده شده، انار پلاستیکی، ژله‌های اضافه آمده از پارسال و… را هم پیدا کنید. حتی شاید برگی از دیوان حافظ هم پیدا کنید که رویش فقط یک بیت نوشته است:
«گویند سنگ لعل شود در مقام صبر/ آری شود، ولیک به خون جگر شود.»
همین بیت برای خیلی از ما کافی است و دیگر نمی‌خواهد برای پیداکردن اوضاع و احوال‌مان در دیوان حافظ مزاحم جناب‌شان شویم!
