راضیه حسینی
واقعاً آن چیزی که ما مردم در آینه می‌بینیم، مسئولان در خشت خام پنهان شده زیر خروارها خاک می‌بینند. این مورد به عقل هیچ جنبنده‌ای نمی‌رسید. متأسفیم برای عده‌ای که میگویند مسئول نخبه نداریم. دیگر به چه کسی می‌توان نخبه گفت؟ این موضوع حتی به فکر یک دانشجوی دانشگاه شریف هم نمی‌رسید. چه کسی فکر می‌کرد این همه مدت مردم بدون این‌که متوجه شوند در حال دود کردن بهمن و آزادی بودند؟
به نظرمان حالا که این مسأله روشن شد، واجب است هرچه سریع‌تر درمورد نام‌گذاری سیگارها تصمیم گرفته شود. می‌توانیم به جای بهمن از ماه‌های دیگر سال استفاده کنیم. مثلاً اردیبهشت. یک ماه ساکت و آرام. اصلاً خودش را وارد حواشی نمی‌کند و کاری به کار کسی ندارد. هر چند این هم نمی‌شود و مشکل دارد. چرا باید نام بهشت را روی یک سیگار بگذاریم؟ چه کسی می‌خواهد بهشت را دود کند و برود جهنم؟
خرداد را هم که اصلاً حرفش را نزنید از در و دیوارش حادثه برمی‌خیزد و بسیار پرحاشیه است. اصلاً سیگار و خرداد به هم نمی‌خورند. حالا باز نانجکی، بمبی، بود یک چیز. ولی سیگار نه.
بهتر است از نام‌گذاری سیگار بر اساس ماه‌های سال صرف‌نظر کنیم. یک پیشنهاد بهتر داریم. «آمریکای عوضی» چطور است؟ چرا یک نام جذاب و با معنی برای سیگار نگذاریم؟ با این کار مشت محکمی هم بر دهان آمریکای جنایت‌کار می‌کوبیم. تصور کنید، هر وقت که فیلتر سیگار را دور می‌اندازید یا زیر پا له می‌کنید، در حال از بین بردن آمریکا هستید و با این حجم از سیگار، به زودی از آمریکا اثری باقی نخواهد ماند.
در مورد 57 هم بهتر است از ترکیب عدد و عملیات ریاضی استفاده کنیم. هر عدد ممکن است یک معنی خاص بدهد. پیشنهاد می‌کنیم از انتگرال رادیکال دو، ضربدر عدد پی استفاده شود.
می‌ماند یک آزادی، که آن را می‌سپریم دست مسئولان. هر کلمه‌ای که دل‌شان خواست می‌توانند جای آزادی بگذارند.
