راضیه حسینی
احمد وحیدی وزیر کشور گفت: «یکی از القائات غلط به کشور ما این است که می گویند ایرانی ها بلد نیستند کار تیمی انجام دهند؛ این مورد قبول نیست، بسیاری کارهای بزرگ در کشور با کمک تیمی انجام شده است.
وحیدی عنوان کرد: یکی دیگر از القائات این است که میگویند جامعه ما دچار افسردگی است که این حرف غلط و بی ربطی است.»
کشورهای اروپایی و توسعهیافته از روی حسادت این آمارها را درمیآورند. آنها هیچکدام از جذابیتهای زندگی ما را ندارند، مدام با ابرهای سیاه افسردگی دست و پنجه نرم میکنند و وقتی این ابرها را روی سر ما نمیبینند از حسادت دق میکنند.
اجازه بدهید چند مثال عینی برایتان بزنم تا کاملاً متوجه شوید ما نهتنها ملت افسردهای نیستیم بلکه بدون اغراق میتوانیم لقب شادترین کشور دنیا را مال خودمان کنیم.
خودروی ملی:
تعجب نکنید. وقتی یک خودروی ملی سوار میشوید، بدون ایربگ، با بدنهای به نازکی پر سنجاقک، و استحکامی مثل ساقه گل سرخ، باید انتظار داشته باشید هر آن غزل خداحافظی را بخوانید. ولی هر بار که بعد از سوار شدن در پدیدههای خودروسازی جهان، سالم برمیگردید کلی ذوق میکنید و خوشحالید که آفتاب فردا را هم خواهید دید.
ساختمانهای فرسوده:
که البته ساختمانهای جدید ولی ناایمن را هم باید به این لیست اضافه کرد. کسی چه میداند کدام ساختمان در خطر ریزش است؟ پس هر بار که از خواب بیدار میشوید و میبینید هنوز چیزی روی سرتان آوار نشده، هر بار که از مرکز خریدی بزرگ سالم بیرون میآیید، از کنار ساختمانها سالم میگذرید، کلی لذت میبرید که هنوز زندهاید.
بلایای طبیعی:
از سیل نجات پیدا کردید؟ گرد و خاک خفهتان نکرد؟ توفان شما را با خودش نبرد؟ قطار به بیلمکانیکی نخورد؟ سقف هواپیما روی سرتان نیفتاد؟ شما یکی از خوششانسترین آدمهای روی کره زمین هستید.
شاید بگویید قطار وهواپیما که بلای طبیعی نیست. اتفاقاً نقص فنی هواپیما یکی از طبیعیترین بلاهای موجود در ایران است. جدیداً مشکل قطار هم در حال طبیعی شدن است.
ما کلی دلیل برای شاد بودن داریم. دلایلی که هیچکدامشان را کشورهای باکلاس ندارند.
لطفاً بروید حسادت خودتان را درمان کنید.
