مدیر پروژه شرکت پالایش نفت اصفهان با بیان اینکه با راهاندازی طرح بازیابی گازهای مشعل، تا ۳ هزار مترمکعب گاز در ساعت در این پالایشگاه صرفهجویی میشود، گفت: این طرح به دلیل صرفهجویی در مصرف انرژی و بهبود بهرهوری اقتصادی، نقشی مهم در کاهش آلودگیهای زیست محیطی ایفا میکند.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران به نقل از شرکت پالایش نفت اصفهان، سید مهدی شریعتمداری با اشاره به طرح بازیابی گازهای مشعل، بیان کرد: هدف از اجرای این طرح، جمعآوری ۳ هزار نرمال مترمکعب گاز مشعل در ساعت از طریق کمپرسورهای دو مرحلهای Sliding Vane و فشردهسازی تا فشار ۷.۵ بار، پس از عبور از برج شیرینسازی با آمین است که به شبکه سوخت تزریق میشود. این اقدام نه تنها از هدررفت قابل توجه انرژی جلوگیری میکند، بلکه به کاهش آلودگی هوا و جرائم زیستمحیطی پالایشگاه کمک میکند.
وی با بیان اینکه با راهاندازی واحد بازیابی گازهای مشعل، ارتقای عملکرد مشعلهای پالایشگاه نیز ضروری بود، افزود: این امر با بهبود پایلوتهای فلر تیپها و اضافه شدن سیستم هیبریدی جرقهزن برقی محقق شد که این نوآوری سبب افزایش قابلیت عملکردی مشعلها حتی در شرایط اضطراری شده است.
مدیر پروژه شرکت پالایش نفت اصفهان با اشاره به اینکه اجرای این طرح مقدمهای برای پیوستن پالایشگاه به ساز وکار توسعه پاک (CDM) است، تصریح کرد: به موجب آن، شرکت میتواند هم اعتبار مالی دریافت کند و هم مجوز توسعه مطابق با پروتکل کیوتو را کسب کند.
شریعتمداری با تأکید بر اینکه برای تکمیل پروژه FGR که شامل دو زیر پروژه پایش مقدار گازهای مشعل واحدها و ارتقای سیستم جرقهزن، ۲۶ ماه زمان صرف شده و تلاش میشود بهرهبرداری از آن در نیمه دوم امسال آغاز شود، گفت: فرآیند خرید تجهیزات لازم، از جمله جریانسنجهای حرارتی، به دلیل تحریمها با چالشهایی همراه بود. همچنین، استفاده از کمپرسور Sliding Vane برای نخستین بار در ایران عملیاتی شد و مطالعات پایه این پروژه نیز حدود هشت ماه زمان برد.
وی با اشاره به اینکه هزینه اجرای این طرح به صورت ایپیسی (EPC) همراه با فعالیتهای مطالعات پایه حدود ۷ میلیون یورو بوده است، بیان کرد: اجرای چنین طرحی با این مشخصات، برای نخستین بار در ایران اجرایی شده است.
مدیر پروژه شرکت پالایش نفت اصفهان با بیان اهمیت تحریمها و تأثیر آن بر خودکفایی و تکیه بر دانش داخلی اظهار کرد: بهتازگی یک شرکت کرهای، بهعنوان طراح واحدهای FGR، ایران را تحت تحریم قرار داده بود که همین امر سبب شد با بهرهگیری از متخصصان توانمند داخلی طرح را بدون کمک خارجی به سرانجام برسانیم.
