مالیات بر تفاله‌های لوکس ببندید

راضیه حسینی

و تشویق مردم به هزینه کردن ریالی برای تفاله شدن در خودروهای داخلی دقیقاً خود خدمتگزاری به مردم است.

واقعاً چرا تا وقتی می‌شود تفاله‌ی داخلی مصرف کرد به خارجی‌ها رو بیندازیم؟ مگر خودمان ناتوانیم؟ اتفاقاً در این زمینه به خودکفایی کامل رسیده‌ایم و حتی می‌توانیم به صادرکننده‌ی نمونه‌ی تفاله تبدیل شویم.

حق با آقای میرسلیم است. ورود خودروی کارکرده به کشور برخلاف خدمتگزاری به مردم است. از طرف دیگر ورود خودروی صفر و نو هم بر خلاف خدمتگزاری مردم به مسئولان است. در این شرایط تنها راه حلی که باقی می‌ماند بستن مرزها و لذت بردن از تولیدات داخلی است.

البته راه حل دیگری هم وجود دارد. می‌توانید کاری کنید مردم دست‌شان به همین کارکرده‌ها  هم نرسد و با یک حساب سرانگشتی متوجه شوند توانایی خرید تفاله‌های خارجی‌ها را هم ندارند. راه برای رسیدن به این هدف بسیار است.

طوری تعرفه‌های تفاله‌ها را بالا ببرید که دیگر هیچ کس به رینگ و لاستیک ماشین خارجی هم فکر نکند.

اگر عده‌ای از مرحله‌ی اول گذر کردند، در پیچ مالیات بر تفاله‌های لوکس گیرشان بیندازید.

اگر از این هم عبور کردند، حتماً با بیمه‌های سنگین و تعرفه‌های عیجب و غریب ناک اوت‌شان کنید.

اگر این هم گذشتند، دیگر بهتر است بی‌خیال شوید. احتمالاً از دوستان یا فرزندان دوستان‌ هستند و تعدادشان آن‌قدر کم است که اهمیتی ندارد.

مهم غالب مردم هستند که سرآخر مثل باقی مواقع، به آغوش خودروسازان داخلی پناه می‌برند. آنها هم به گرمی و نرمی ازشان استقبال می‌کنند و می‌گویند: «دیدید.

هیچ چیز خودروی داخلی نمی‌شه… آغوش ما همیشه به  روی شما بازه و می‌دونیم بالاخره برمی‌گردید پیش خودمون.»

باز هم سایت‌های ثبت نام راه‌انداری می‌شود. مردم کیف می‌کنند از اضطراب ثبت نام و صبر چندین ماهه برای تحویل. ذوق می‌کنند از سورپرایز آخر؛ و عوض خودروی ثبت نامی هر چیزی که موجود بود را می‌گیرند.

مسئولان هم راضی و خوشحال، خدمتگزاری مردم را می‌کنند.