ما گازداران خوشبخت (طنز)

راضیه حسینی

در فرانسه هیزم هم سهمیه‌بندی شده. در سوئیس توصیه شده مردم به صورت گروهی استحمام کنند.»

در حالی‌که اروپا نزدیک است به قرون وسطی پرتاب شود، قطار پیشرفت ما، با سرعت به سمت جلو در حرکت است. قطاری گرم و نرم و راحت.

 اروپایی‌های بیچاره احتمالاً مجبور می‌شوند تا مدتی بعد یخ‌های رودخانه‌ها را بشکنند و در سرمای منفی چند درجه برای استحمام بپرند در آب. حتی ممکن است برای گرم شدن مجبور شوند خود گربه را هم به جای سوخت بیندازند در آتش.

به زودی سوخت‌شان تمام می‌شود و دیگر غذایی هم نمی‌توانند بپزند. مجبور می‌شوند خام‌خواری را تجربه کنند. مجبور می‌شوند مثل انسان‌های نخستین برای بقا به شکار بروند. با نیزه ماهی بگیرند و از پوست حیوانات برای گرم شدن استفاده کنند.

این‌ها همه در حالی است که ما در خانه‌های گرم و نرم، پا روی پا گذاشته‌ایم و از پنجره به زمستان سخت نگاه می‌کنیم. در کشور ما همه چیز خیلی رو به راه است. اصلاً خبری از قطع شدن گاز چهار روستا و دو نقطه شهری در تربت جام نیست.

اصلاً مسئولان نمی‌گویند زمان وصل شدن گاز در این مناطق مشخص نیست. ما در کشورمان هیچ‌وقت جمله‌‌ی «مردم به پویش هر منزل یک بخاری بپیوندید» را نشنیده‌ایم.

سخنگوی شرکت ملی گاز کشورمان هر روز در خبرها از وفور گاز و زیادی آن صحبت می‌کند. هر روز می‌گوید: «مردم لطفاً کمی بیشتر مصرف کنید. لوله‌های گاز در حال انفجارند. خواهش می‌کنیم تعارف نکنید.» او هیچ‌وقت، حتی در خواب هم نگفته است:«نگران تأمین گاز استان‌های شمالی هستیم.»

مدارس، ادارات و کارخانجات فقط برای تعطیلات زمستانی و خوش‌گذرانی با گاز زیاد، تعطیل شده‌اند.

این‌جا همه چیز زیاد است، از جمله حرف‌های جذاب بعضی از بزرگواران که تمامی ندارد و ما را همیشه مستفیض می‌کنند.