مرحمت فرموده ما را ول کنید!

وحید حاج سعیدی

آقا ما اگر نخواهیم نان کامل بخوریم چه کسی را باید ببینیم؟! آقای رئیس سازمان غذا و دارو … برادر من… استاد فرهیخته… دانشمند بزرگ… والا این نان سبوس دار از گلوی ما پائین نمی رود. باور بفرمائید همان نان ناقص کم سبوس از سر ما هم زیاد است.

البته اگر داستان، مقایسه مردم ما با مردم اروپا است و میزان مصرف نان ما از ده پانزده کشور اروپایی بالاتر رفته، شفاف اعلام کنید تا ما تکلیف خودمان را بدانیم و همان طور که گوشت و لبنیات و میوه را به برکت تلاش مدیران و حذف ارز ترجیحی و مبادله ای از سرانه خواربارمان حذف شده، یک فکری هم به حال نان کنیم.

فقط دوستان در جریان باشید که اگر سرانه مصرف نان بالا رفته، چون خلق الله زورشان به خرید بقیه ماکولات و مشروبات نمی رسد و نقداً بند کرده اند به نان!

اگر هم هدف تضمین سلامت مردم است و نگران چاقی و تناسب اندام خلق الله هستید، مقولات واجب تری هم برای بررسی و کنترل هست.

چون ما هر روز صبح که از خواب بیدار می شویم گلاب به رویتان قبل از اینکه بررسی کنیم ببینیم اسم ما در لیست تحریم های آمریکا قرار گرفته است و یا کالا برگ مان قطع شده یا نه، در گام اول بررسی می کنیم که عجالتاً زنده هستیم یا خدای ناکرده ریق رحمت را با همۀ مخلفاتش سر کشیده ایم؟! چون با این حجم از آلودگی هوا و ریزگرد و مواد افزودنی و نگهدارنده قزمیت و غیر مجاز در مواد خوراکی که از طرق مختلف وارد امعاء و احشاء ما می شوند تکرار این بیداری خودش یک نعمت است.

به قول شاعر: «صبح، فرصتی برایِ آغاز است؛ و ایرادِ کارِ ما ، دقیقا همینجا بود که بارها، آغاز شدیم؛ و هر بار، تکرارِ خودمان بودیم!» نه… لابد انتظار داشتید ما تکرار ابوعلی سینا باشیم که ما بعد الطبیعه ارسطو را 40 بار خواند و خسته نشد یا مثل مایکل فارادی عمرمان را صرف تحقیق و پژوهش کنیم و قوانین مربوط به القای الکترومغناطیسی را کشف کنیم! نه پدر آمرزیده … ما همین بیدار شدن را هم زوری تکرار می کنیم و جا داشته باشد و گرسنگی و داستان قضای حاجت امان بدهد دو سه روز درمیان هم از رختخواب بیرون نمی آئیم. مخصوصاً اگر پریز برق بالای تخت مان باشد! دلتان خوش است…

بله عرض می کردم که بیدار شدن روزانه ما هم در نوع خودش معجزه است. چرا که ما با خوردن انواع و اقسام مواد غذایی تراریخته، روغن دارای پالم، سوسیس و کالباس تولید شده با گوشت تک سمیان و گربه و تاج خروس، زعفران مخلوط شده با کاکل ذرت، آبلیموی تولید شده با کاه و یونجه، هندوانه قرمز شده با رنگ صنعتی، شیر فرآوری شده با وایتکس، نان غنی شده با جوش شیرین، چای ترکیب شده با برگ خشک درختان، آب سرشار از نیترات، آرسنیک موجود در برنج هندی، سبزیجات آبیاری شده با فاضلاب، در کنار گرد و غبار غلیظ و 5 برابر استاندارد جهانی و گوگرد و آکتان فراوان در بنزین و گازوئیل که بدخواهان معتقدند 200 برابر استاندارد جهانی است، علی القاعده تا الان یا باید زامبی می شدیم یا مومیایی متحرک!

یعنی اگر شما صبح به صبح یه تک پا به آزمایشگاه مدرسه محله تان تشریف ببرید و چند قاشق سَرپُر از عناصر جدول تناوبی خدابیامرز مندلیف را همین طور خشک و خالی میل کنید و از گوش و دماغ تان دود ساطع شود، تبعات منفی و اثراتش از این موادی که ما هر روز به اسم صبحانه و ناهار و شام می خوریم کمتر است؛ ولی چه کنیم که قدرتی خدا سخت جانیم و به قول شاعر « ما را به پوست کلفتی خود این گمان نبود!»

حالا یک قاشق سبوس کمتر یا بیشتر در نان خدا وکیلی کجا می تواند به سلامت ما آسیب برساند یا روی بهبود کیفیت زندگی ما اثر بگذارد؟ ترا خدا بگذارید باز هم مردم با نان داغ از کوچه بگذرند و باز بچه ها در مهد کودک بخوانند: « من نان تازه هستم/ خوش عطرم و برشته/عطرم به جان سرشته و باقی داستان…»! دم شما گرم …