راضیه حسینی
سید عبدالنبی موسویفرد، امام جمعه اهواز: «امروزه زنان دو سه فرزند یا اگر هنر کنند چهار فرزند به دنیا میآورند که جای تاسف است. زنان فکر میکنند فرزندآوری مزاحم کارشان است که باید برای این موضوع فکری شود.»
قدیم که اینطوری نبود. زنان خیلی هنرمندتر از این حرفها بودند. از پنج، شش، شروع میشد و هنرمندانشان به ده، یازده بچه میرسیدند. اصلاً مثل «از هر انگشتش یه هنر میچکه» در توصیف زنان قدیم بود که به تعداد انگشتان دست بچه میزاییدند و هر وقت به ده میرسیدند، لقب هنرمند برتر را میگرفتند.
اما این روزها یک سری زن و مرد بهدردنخور، مثلاً به قول خودشان خانواده تشکیل دادهاند و از ذوق و هنر هیچ چیز نمیدانند. اصلاً نمیفهمند پول، چرک کف دست است و بیپولی دلیلی برای زاییدن کم بچه نیست. مهم نیست که الان بابای خانواده زیر فشار اقتصادی و گرانیها هفت قلو زاییده و دچار افسردگی بعد از زایمان شده است. مهم نیست که پول اجاره خانه ندارند و شپشها توی جیبشان سوءتغذیه گرفتهاند. اصلاً اهمیتی ندارد که صاحبخانه قرار است اسباب و اثاثیه را بریزد توی کوچه و از این به بعد مجبورند زیر چادر زندگی کنند. مهم این است که در هر حالتی زنان هنر خود را حفظ کنند و بچه بزایند. چه فرقی دارد با یک بچه زیر چادر یا با چهار، پنج تا.
زنان و مردان امروزی اصلاً حالیشان نمیشود بچه بیشتر درآمد بالاتر نمیخواد، بلکه فقط هنر لازم دارد. چه کسی گفته بچه، خوراک و پوشاک میخواهد؟ اینها همه تصورات اشتباهی است که یک سری زن بیهنر توی جامعه پخش کردند، آن هم فقط به دلیل اینکه فکر میکنند فرزندآوری مزاحم کارشان است. همهش میخواهند بروند سرکار و خوش بگذرانند. سرماه هم کل پول خودشان و شوهرشان را یکجا پای قسط و بدهیها بدهند و تازه غصه گرانیهای جدید را هم بخورند. همه این مشکلات با پایین کشیدن فتیله توقعات نابهجا حل میشود. آدم با نان و ماست، که گران است، با نان خشک هم سیر میشود و میتواند در یک اتاق بیست متری یک دوجین بچه بزاید و بزرگ کند. فقط فتیله را پایین بکشید. همه چیز حل میشود.
