راضیه حسینی
«وزارت صمت از تصویب «آیین‌نامه ارتقای کیفی خودرو» خبر داده و آن را نخستین سند جامع کیفیت خودرو در ایران معرفی کرده است.»
خودروهای داخلی ما علاوه بر کیفیت پایین واضح و مشخص، مشکل دیگری هم دارند که هیچ جور قابل‌حل نیست، چون اصلاً به رسمیت شناخته نمی‌شود.
مثلاً خودرویی که دارای ایربگ است، در تصادف یکهو فاقد ایربگ که هیچ، فاقد هرگونه جسم بازشونده اندازه‌ی آدامس‌بادکنکی می‌شود، تازه خودش را بیشتر از قبل هم جمع، و سرنشینان را وکیوم می‌کند.
حالا شما چطور می‌خواهید کیفیت این خودرو را، در زمینه‌ی ایربگ ارتقا دهید؟ مثلاً در سند جامع، دو بار، آن هم با خودکار قرمز زیر «ایربگ دارد» خط می‌کشید که دیگر همه مطمئن شویم؟
یا وقتی خودرو با برچسب «کنترل نهایی» از کارخانه بیرون می‌آید و همان اول گازش در ترمز گیر می‌کند و از صحنه‌ی خیابان اسکرین‌شات می‌گیرد، چطور باید ثابت کنیم این زبان‌بسته «کنترل اولیه» هم نشده است، چه برسد به نهایی؟ حالا شما در سند، با ماژیک وایت‌برد نوک‌پهن، بنویس «کنترل کیفی نهایی باید انجام شود» آن‌ها هم بلند می‌گویند «چشم قربان»، ولی در خیابان باز تیبا می‌زند، سمند می‌رقصد، اطلس می‌خواند، پژو چهارصدوپنج و پارس هم بیت باکس می‌روند.
اصلاً گیریم همه‌ی این اتفاق‌ها هم کاملاً اصولی رخ دهند و سند جامع کیفی خودرو برای اولین‌بار در ایران معرفی شود، آیا همین دلیل گرانی دوباره‌ی خودروهای باکیفیت سند جامع‌دار، نمی‌شود؟ خودروسازها این بار می‌توانند با دلیل محکم، هرچقدر دل‌شان می‌خواهد خودرو را گران کنند، هرکس هم اعتراض کرد سند کیفیت را مثل علامت مخصوص حاکم بزرگ، میتی کومان، می‌کوبند توی صورتش و اجازه‌ی حرف زدن نمی‌دهند. شوخی که نیست سند کیفیتی دارند که برای اولین‌بار در ایران ثبت شده است و می‌توانند برچسب «نیو سند» را برای صدسال آینده روی تمام خودروها بزنند، و هر سال هم به بهانه‌ی همان برچسب، چند بار خودرو را گران کنند.
ما که مثل همیشه امیدواریم این کیفیت از قبلی‌ها باکیفیت‌تر باشد و لااقل یک ایربگ به بعضی ماشین‌ها برسد. ما کلاً ملت امیدواری هستیم!
