راضیه حسینی
«بررسیها و تحقیقات میدانی از تازهترین وضعیت بازار اجاره در مناطق مختلف شهر تهران از شناسایی بازار واحدهای با عمر بنای بالا (آپارتمانهای مسن) به عنوان پناهگاه جدید مستاجرها خبر میدهد.
بررسیها و اظهارات واسطههای معاملات ملکی نشان میدهد پاییز امسال تقاضا برای اجاره واحدهای مسکونی با عمربنای بالاتر میان جستوجوگرها و متقاضیان این بازار افزایش یافته است.
دلیل این موضوع جهش شدید اجارهبها و تلاش مستاجرها برای یافتن آپارتمانهای با اجارهبهای مناسبتر نسبت به فایلهای موجود در بازار است.»
امیدواریم فردا، پسفردا مسئولی در باب اجاره ساختمانهای قدیمی سخنرانی نکند. نگرانیم با چنین جملاتی مواجه شویم:
«ساختمانهای قدیمی همیشه استحکام بیشتری نسبت به جدیدیها داشتند و دارند. اصلاً به نوسازها اعتماد نکنید… طبق آمار، طول عمر مردم، در آپارتمانهای مسن بیشتر از نوساز است… بدانید که همیشه دود از کنده بلند میشود و هر ساختمان فرسودهای که شما را نکشد و بر سرتان خراب نشود، حتماً قویترتان میکند. فرزندان شما در این آپارتمانها شجاع بار میآیند. از هیچ حشرهای نمیترسند، با کوچکترین ریزشی وحشت نمیکنند.
دنبال سیستم گرمایشی مناسب و عایق رطوبت نیستند. مگر نشنیدهاید آدمهای بزرگ کودکی سختی داشتند. اگر میخواهید فرزندانتان در آینده برای خودشان کسی شوند، تلاش کنید یکی از ساختمانهای فرسوده را اجاره کنید.
آن وقت میبینید چطور آیندهای درخشان درانتظار فرزندان و خودتان خواهد بود. البته به شرط بقا و باقی ماندن در چرخه حیات. یادتان نرود، هر چه فرسودهتر بهتر.»
کاش مسئولان همانقدر که به فکر بچههای ما هستند به فرزندان خودشان هم میاندیشیدند. آینده فرزندان بیچاره مسئولان زیر بار امکانات فراوان در حال نابودی است.
احتمالاً از کودکی که در پنتهاوس زندگی میکند، مازراتی سوار میشود و ویلای لاکچری شمال مقصد تعطیلات آخر هفتهاش است، هیچ انتظاری نمیشود داشت. مسئولان، آینده فرزندان خود را فدای مردم کردهاند. همه امکانات را برایشان فراهم کردند تا بچههای ما در نبود کافی امکانات بزرگ شوند و در عوض، آیندهای درخشان داشته باشند.
آقازادهها را میفرستند خارج تا جا برای کشف استعدادهای مردمزادهها باز شود.
همه آنهایی که از خانههای فرسوده جان سالم به در برده و بزرگ شدهاند.
