راضیه حسینی
دوستان کارگر عزیز توجه فرمایید، هر چه سریعتر ترمز بگیرید و مسیر را عوض کنید. گویا تا به حال داشتید برعکس حرکت میکردید.
اصلاً افزایش حقوق ربطی به وزارت کار و وزیر ندارد. تا به حال هرچه اعتراض و درخواست کردهاید وقت تلف کردن بود. باید از راه چانه زنی وارد میشدید.
از این پس اگر احساس کردید حقوق کافی ندارید و دخلتان به خرجتان نمیخورد، بروید سراغ کارفرمایان و اینطور شروع کنید: «قربان حقوق ما خیلی کمه، هنوز هفتهی اول برج نشده تموم میشه. پنجاه درصد اضافه کنید.»
توجه داشته باشید از اصول چانهزنی این است که ابتدا رقم را خیلی بالا بگیرید. البته نه آنقدر بالا که طرف مقابل کلاً بزند زیر میز و در برود.
اگر دیدید کارفرما نیمخیز شد تا بزند زیر میز، سریع یکی دیگر از کارگران وارد صحبت شود و بگوید: «البته میتونیم مذاکره کنیم. شما درصد پیشنهادیتون چقدره؟»
اگر کارفرما زیربار هیچ درصدی نرفت، شما بزنید زیر میز. اما اگر با درصدی، هرچند پایین موافقت کرد، یعنی قلابتان گرفته و میتوانید ادامه دهید. هر چه گفت، شما بیشترش کنید، و این مکالمه را تا آنجا ادامه دهید که نتیجهی مطلب حاصل شود.
اگر احساس کردید نمیتوانید از پس این کار برآیید، چندنفر «چانهزن» ماهر استخدام کنید و از آنها بخواهید کار را پیش ببرند. همانهایی که وقتی وارد مغازهای میشوند، تا فروشنده را دچار فوبیای مشتری نکنند، ولکن نیستند. توانایی این افراد آنقدر بالاست که میتوانند کاری کنند فروشنده، حاضر شود کالا را رایگان تحویل آنها دهد، فقط به شرط اینکه بروند. یکی دو تا از این «چانهزنها» برای رسیدن شما به هدف کافی است.
تاره بعد از رسیدن به نتیجه متوجه میشوید، گرفتن حقوق بالا چقدر راحت بود و خبر نداشتید. کارفرماها همیشه منتظر چانهزدن شما بودند تا حقوقتان را افزایش دهند، ولی چون هیچوقت اقدام نکردید آنها هم بیخیال شدند. وگرنه پول که همیشه به وفور وجود داشت، چانهزن پیدا نبود.
کارگران عزیز، خودتان را برای خرید انواع مایحتاج زندگی آماده کنید. از مرغ و گوشت، تا شیرینی و انواع میوهجات. اجارهی عقبافتاده را هم به همراه چند ماه اضافه، به صاحبخانه تحویل بدهید. اصلاً میتوانید برای خرید خانه اقدام کنید. اگر کمی بیشتر چانه بزنید حتی شاید بتوانید یک خودروی وارداتی هم ثبتنام کنید.
اگر همینطور ادامه دهید یکهو دیدید جای شما و کارفرما عوض شد و کل کارخانه را گرفتید.
