بررسی آمارهای شرکت ملی نفت درباره انعقاد قراردادهای نفتی طی 2.5 سال اخیر و اظهاراتی که مدیرعامل شرکت ملی نفت به تازگی مطرح کرده، نشان می دهد بیش از 30 میلیارد دلار از قراردادهای نفتی آب رفته است!
به گزارش عصراقتصاد به نقل از میز نفت، از روزی که دولت سیزدهم فعالیت خود را آغاز کرد، آمارهای مختلفی از انعقاد قراردادهای نفتی اعلام شد که سرجمع آنها، به بیش از 50 میلیارد دلار میرسد.
آمارهایی که در این خصوص منتشرشده به شرح زیر است:
– تفاهمنامه ۴۰ میلیارد دلاری با روسیه شامل فشار افزایی پارس جنوبی، ایران ال ان جی، میادین مشترک امضا شد. | ۸ مرداد ۱۴۰۱
– قرارداد پتروپالایشگاه مروارید مکران و شهید سلیمانی به مبلغ ۱۸ میلیارد دلار امضا شد | ۱۰ مهر ۱۴۰۱
– قرارداد ۹۰۰ میلیون دلاری طرح توسعه گازی کیش امضا شد | ۱۵ بهمن ۱۴۰۱
– قرارداد ۲۰ میلیارد دلاری سکوهای فشار افزایی گاز پارس جنوب امضا شد. | ۲۷ اسفند ۱۴۰۲
- قرارداد ۱۱.۵ میلیارد دلاری توسعه یکپارچه میدان مشترک نفتی آزادگان امضا شد. | ۲۷ اسفند ۱۴۰۲
این آمار بهجز ۱۷ قرارداد کوچکی به ارزش حدود ۴٫۵ میلیارد دلار است که طی 30 ماه گذشته امضا شده است.
جمع این اعداد نشان میدهد در دولت سیزدهم بالغبر ۵۵ میلیارد دلار قرارداد قطعی امضا شده است که همگی با شرکتهای داخلی امضا شده است که به پولی دارند و نه امکان تأمین تجهیزات و فنّاوری.
تناقض خجسته مهر در قراردادهای نفتی
اکنون با مصاحبه چندروز پیش محسن خجسته مهر مدیرعامل شرکت ملی نفت، یک تناقض بزرگ دیده میشود که به نظر میرسد بخش بزرگی از قراردادها مفقود شده است.
وی گفت: در ۲.۵ سال گذشته حدود ۲۲.۵ میلیارد دلار قرارداد نفتی و گازی امضا کردیم که ۸۰ درصد آن مربوط به توسعه میادین مشترک نفتی و گازی است.
وی افزود: در دولت گذشته طی ۸ سال ۱۳ میلیارد دلار قرارداد امضا شد درصورتیکه در دولت سیزدهم طی ۲ سال ۲۲ میلیارد قرارداد امضا کردیم؛ یعنی سالانه ۶ برابر دولت گذشته قرارداد به امضا رسید.
این در حالی است که گویا او فراموش کرده که سرجمع مصاحبههای اخیرش، بالغبر 55 میلیارد دلار قرارداد نفتی منعقد شده که با رقم اعلامشده از سوی وی، تفاوت چشمگیری دارد.
پرسش مهم این است که چه اتفاقی رخداده که 55 میلیارد دلار قرارداد منعقد شده، به 22.5 میلیارد دلار کاهش پیدا کرده است؟ یا آن قراردادهایی که در بوق و کرنا شده بود، برای نمایش تلویزیونی ترتیب داده شده بود؟
