راضیه حسینی
رئیس هیأت مدیره انجمن پسته: «در بازار خشکبار پسته 400 هزار تومانی هم وجود دارد، اما سایز آن کمی ریزتر است. حتی خودمان هم بیشتر از پستههای ریز استفاده میکنیم.»
واقعاً اگر توصیههای مسئولان نبود ما تا به حال به خاک سیاه نشسته بودیم. تصور کنید اگر آقای رئیس نمیگفت که پستهی ریز بخرید، ممکن بود مرتکب اشتباه شویم و برویم پستهی درشت یک میلیون تومانی بخریم.
بعد در خودرویی که آن را هم با عدم توجه به توصیهی مسئولان خریده بودیم، مینشستیم و پسته درشت میخوردیم.
تازه این که چیزی نیست، احتمالاً چون توصیهی رئیس صنف طلا و جوار فروشان را گوش نکرده و کلی سکه بهار آزادی خریده بودیم، مجبور بودیم با یک دست پسته بشکنیم، چون دست دیگرمان پر از سکه بود.
واقعاً متشکریم که مسئولان تا این اندازه، جزئی و دقیق به فکر مردم هستند و حتی به سایز پستهها هم توجه کردهاند. تازه خودشان هم از همین معمولیها بردهاند خانه. مسئولان ما همیشه مردمی و خاکی بودهاند. مثل مدیران ایرانخودرو و سایپا که حتماً از ارزانترین محصولات این دو شرکت استفاده میکنند.
رئیس صنف پوشاک که از معمولیترین برندها استفاده میکند. اتحادیه مرغ و گوشت که از ارزانترینها استفاده میکنند و بعضی اوقات پای مرغ میبرند خانه. رئیس اتحادیه تخممرغ، که تخم مرغهای شکسته را جمع میکند و به خانه میبرد. رئیس اتحادیه شیر و لبنیات، جز شیر پلاستیکی و ماست کمچرب معمولی چیزی خانه نمیبرد و رئیس اتحادیهی مسکن در خانههای نیمساخته مینشیند.
وزرا که احتمالاً از این هم مردمیترند. اصلاً خانه، ماشین و امکاناتی ندارند. حتماً برای شب عید مثل خیلی از مردم گذرشان به بازار پوشاک دستدوم خورده است. بازاری که این روزها رونق عجیبی پیدا کرده است.
روزگاری خلوت و بود خالی. اما حالا پر شده از پیر و جوان. کودک و بزرگ. اصلاً جای خجالت نیست. وقتی مسئولان ما، برای فرزندان خودشان هم از همین دستدومها میبرند، چرا باید ناراحت شویم؟
مسئولان حتماً این را هم میدانند، مردمی که گذرشان به بازار پوشاک دست دوم بخورد، دنبال خرید پستهی عید نیستند، حتی ریز و ارزان.
