فقر زیبنده جامعه اسلامی نیست

داود شریعت زاده – روزنامه نگار

گفتن از خط فقر و زیر خط فقر، ساده است. اما حس و لمس کردن خط فقر و زیر خط فقر بودن، درد بزرگی است به اندازه زنده بودن و زندگی نکردن،《وقتی حقوقی می گیری یا درآمدی داری که زیر خط فقر یا حتی همتراز خط فقر است در واقع فقط زنده ای، یا بهتر بگوییم، مرده ای متحرک هستی.

فشار بر زندگی کسانیکه خط فقر را درک می کنند در تمام ابعاد آنقدر بالاست که به عینه دیده شده که فرد مسوول خانواده ی فقیر بزرگترین آرزویش مرگ است، تا شاید از زیر این فشار کشنده خلاص شود، اما چون عمر آدمی با دید مذهبی بدست خداست، فرد در فوران فقر میسوزد و لحظه لحظه عمر را با فغان و افسردگی سپری می کند، این فقط در بعد فردی فقر است، فقر همچون طوفانی برانداز، تمام بخش های یک جامعه را فرا می گیرد، از ضعف جسمی تا ضعف روانی را بوجود می آورد، فقر، فقیر را نمی کشد اما برای فقیری که نمی تواند مایحتاج زندگی خود را فراهم کند مرگ به مثابه ی عروسی است، از همین رهگذر هم هست که شئونات و هنجارهای یک جامعه نیز رعایت نخواهد شد، اعتیاد، تکدی گری، جرم و جنایت، فحشا و تعدی به حقوق دیگران، همه و همه در بیشتر موارد ماحصل شکم گرسنه است، شکم گرسنه، دین و ایمان، انسانیت و رحم و مروت را از دلها می زداید، تمام شئون یک خانواده به عنوان جامعه ی کوچکتر و حتی جامعه اصلی را درگیر می کند، آنچه مهم است این فقر در جامعه اسلامی که با عنوان جامعه معرفتی معرفی می شود و باید دستگیری، انفاق، رحم و مروت و شرف و انسانیت در آن موج بزند، تصویر بمراتب زشت و زننده تری دارد، اینجاست که به تمام ارکان جامعه اسلامی از دولتمرد تا تک تک مردم، واجب است به لحاظ اخلاقی برای کم کردن ابعاد این فاجعه تلاش مضاعفی کنند، مگر می شود از محمد امین (ص) سخن گفت اما ببینیم که عده ای مال دیگران را به یغما می برند! به علی (ع) اقتدا کرد و کمک حال دیگران بودن را بشدت در دستور کار نگذاشت! امروز قبل از مردم، به مسوولین واجب است در زدودن آثار فقر از چهره ی جامعه، از خودگذشتگی کنند و در برابر نابرابری ها بایستند که اگر غیر از این باشد در جلوه گری دین و اخلاق کم گذاشته اند و قطعا آتش این بلا خانه ایشان را هم خواهد گرفت. والسلام.