راضیه حسینی
سنایی، معاون سیاسی رئیسجمهور: «باید فضایی شکل گیرد که مردم دیگر با دیدن فرودگاههای کشورهای همسایه، احساس حقارت نکنند.»
خیالتان راحت، ما مدتهاست با دیدن فرودگاهها، خودروها، فروشگاهها و کلیۀ امکانات رفاهی کشورهای همسایه دیگر احساس حقارت نمیکنیم. در واقع هیچ حسی نداریم. البته از این بابت شرمندهایم که نمیتوانیم حس غرور داشته باشیم و بگوییم «اگر تحریمها نبود الان هواپیمایی امارات از دیدن فرودگاههای ما احساس حقارت میکرد.»
یا مثلاً بعد از دیدن فوتبال باشگاههای کشورهای همسایه و استادیومهای آنها بگوییم «اینکه چیزی نیست. ما یک ورزشگاه آزادی داریم در خاورمیانه تک است. آنقدر تک که همه با انگشت نشانش میدهند و کشورهای همسایه آرزویشان بازی در آن است.»
در حال حاضر تنها کاری که برای مسئولان میتوانیم انجام دهیم تا خیالشان راحت شود که ما هیچ حس حقارتی نداریم، ردکردن خبرهای مربوط به فرودگاههای کشورهای همسایه است. مثلاً اگر عکسی در فضای مجازی دربارۀ این فرودگاهها دیدیم، سریع رد کنیم و حتی یکلحظه هم مکث نکنیم که خداینکرده مسئولان بابت حقارتمان ناراحت شوند!
اگر در اکسپلور اینستاگرام هم دیدیم یک نفر میگوید «حبیبی کام تو دبی» چند تا ایموجی مشت برایش میفرستیم تا حساب کار دستش بیاید و بفهمد ما با کسی شوخی نداریم و هرگز دبی را با شهر خودمان مقایسه نمیکنیم. در ادامه هم برایش مینویسیم «ما خودمان اینجا کلی جاذبه و تفریح داریم که حتی در فانتزیهایتان هم جایی ندارد.
شما هرگز جذابیت استفاده از تانکر بهجای لولهکشی آب را از نزدیک حس نکردهاید. اصلاً نمیدانید چه چالش معرکهای است و چقدر آدرنالین ریختوپاش میشود وقتی مجبور میشوید برای بهدستآوردن آب به تانکر متوسل شوید؛ آن هم نه در روستاهای خشک و دور، در همین یزد بزرگ!»
مسئولان عزیز! خیالتان راحت ما آنقدر سرمان شلوغ است و برای بقا در تلاشیم که اصلاً وقت نمیکنیم بنشینیم به فرودگاههای کشورهای همسایه نگاه، و بعد احساس حقارت کنیم. به لطف شما سر شلوغی کم نیست. آب نیست، برق نیست، گاز نیست و از همه مهمتر پول نیست!
