دکتر حمزه رضائی – نویسنده
نمی دانم جناب پزشکیان برای این بالا و پایین کشیدن های استراتژیکی شان چه راهکار و تاکتیکی را در نظر گرفته اند. در باب بالا کشیدن آنهایی که در ته چاه و يا همان اسفل السافلين کذایی تشریف دارند که فعلاً جای هیچ حرف و حدیثی نیست!
دیر زمانی است که این بیچاره ها عطای بالا نشینی را به لقای آن بخشیده اند و یاد گرفته اند که به قول حافظ:
رضا به داده بده وز جبین گره بگشا
که دَرِ اختیار بر من و تو نگشاده است.!
اگر هم خدای ناکرده آسانسور یا همان بالابر جناب پزشکیان یاری نکرد و سیم بکسل های ایشان توان بالا کشیدن این واماندگان از اینجا رانده و از آنجا مانده نداشت، باز هم پروایی نیست. زیرا که این نگون بختان تاریخ سالهای سال است به این قعر نشینی ها و خاکستر نشینی ها عادت دیرینه دارند و به تقدیر خود خو گرفته اند و با سرنوشت خود کنار آمده اند.
خداوند متعال به آنها صبر ایّوب داده است که باز هم باشند و بمانند تا چه پیش آید؟
اصلاً بیائید فکر کنیم نه خانی آمده است و نه خانی رفته است.
اصل سخن بر سر آن حضرات بالا نشین و یا همان اعلی علیینی است که در عرش سِیْر می کنند و به قول پزشکیان بدون دلیل موجّه در صدر نشسته اند و قدر می بینند. جماعت پر مدّعایی که صرفاً ادّعا و ظاهر سازی بلدند و بدون تخصص بالا نشین شده اند!
واقعاً پایین کشیدن این حضرات از آن جایگاه کبریائی شان دل شیر می خواهد و تن ژنده پیل.!!!
و چه نیروی توان فرسایی جناب پزشکیان باید صرف کند و چه توان عظیمی خواهد داشت آن آسانسور و با جرثقیل نامبر وانی که توان پایین کشیدن سنگین وزن های این چنینی داشته باشد که جامه پولادین بر تن دارند و پشت شان به صندلی هایی سراسر بتونی مافیایی گرم است!
خداوند نیروی لایزالی به پزشکیان عطا فرماید که بتواند خاطرات پهلوانان اساطیری باستان همچون رستم دستان و پوریای ولی و آرش کمانگیر را در اذهان ملّت زنده کند.
