راضیه حسینی
معاون وزیر نیرو: «برای تامین سوخت نیروگاهها سال سختی خواهیم داشت / مازوت هم مصرف میکنیم.»
«از مازوت بدتر هم گیرمان آمد استفاده میکنیم. زیاد حرف بزنید شما را هم زغال میکنیم و جای سوخت به کار میبریم.»
البته دو جملهی بالا زاییدهی ذهن بیمار نویسنده است و هیچ ربطی به مسئولان مهربان و فداکار ندارد. آنها که تحت هر شرایطی فقط و فقط به دنبال تأمین سوخت ما هستند، حتی شده در آلودگی غوطهور شویم، نفسمان بالا نیاید، ولی باز سوخت نیروگاهها را تأمین میکنند، تا اگر قرار است خفه شویم لااقل در روشنایی باشیم. بالاخره فرق است بین شهر آلوده ولی روشن، با شهر آلودهی تاریک!
از مسئولان عزیز سپاسگزاریم که صادقانه وضع موجود را با ما به اشتراک گذاشتند. در حال حاضر تنها نگرانی ما این است که صداقت مسئولان تا کجا ادامه خواهد داشت؟ تا همین مازوتسوزی؟ نکند چیز دیگری هم هست و به ما نمیگویید؟ آیا به ترکیب زهرمارتر و آلودهتری هم رسیدهاید که مازوت در کنار آن بهحساب نمیآید؟ نمیدانیم چرا حس میکنیم زیادی با ما راحت شدهاید؟ اگر چیز دیگری هم هست لطفاً بگویید، ما طاقت شنیدنش را داریم.
میدانیم بالاتر از سیاهی هم کلی طیف رنگی هست و از این بدتر هم میشود. ما سیاه معمولی، سیاه مات و سیاه متالیک را خوب تشخیص میدهیم. مخصوصاً از وقتی ماشینهای خارجی باکلاس وارد شدهاند، فهمیدهایم سیاهتر از سیاه هم هست. حتی سفیدتر از سفید!
میدانیم ممکن است چندی بعد مسئولان بگویند: «مازوت سوزاندیم فایده نداشت، الان هم برق نداریم، هم گاز، هم هوا. میرویم یک چیز دیگر پیدا کنیم و بسوزانیم. هوا ممکن است از این هم آلودهتر شود.»
میدانیم شاید روزی برسد که بگوییم صد رحمت به مازوت و یادش به خیر روزی چه سوخت سالم و پاکی برای نیروگاهها داشتیم. ولی دانستن ما چه فایدهای دارد؟
مثل وقتی که میدانیم رنگ ماشینمان خیلی با رنگ ماشینهای خارجی فرق دارد. مثل وقتی میدانیم شما هم میدانید ما دربارهی رنگ ماشین حرف نمیزنیم!



