بنیه مالی دارد تنبلی می‌کند (طنز)

راضیه حسینی

عبداللهی، رئیس اتحادیه سمساری‌ها و امانت فروشان تهران گفت: «بنیه مالی مردم حتی برای خرید کالای دست دوم ضعیف شده و در واقع نقدینگی مردم پایین است؛ به طوری که گاه مردم کالای دست دوم را هم قیمت می‌گیرند و به دلیل قیمت بالا، از خرید منصرف می‌شوند.»

مشکل از گرانی نیست. بنیه مالی مردم دارد تنبلی می‌کند. نمی‌خواهد باور کند که تورم، بیست درصد پایین آمده و باید یک تکانی به خودش بدهد. البته احتمالاً کالاها و خوراکی‌ها هم هنوز در مرحله انکار قرار دارند. مثلاً همین مرغ، عوض این‌که بپذیرد تورم کاهش پیدا کرده، سرش را پایین بیندازد و تسلیم ارزانی شود، با پررویی باز هم گران شده.

بنیه مالی هم وقتی می‌بیند توان خرید مرغ را ندارد، به یخچال دست دوم که می‌رسد از حال می‌رود و آب‌قند لازم می‌شود. وقتی می‌بیند زورش فقط به خرید ضایعات میوه می‌رسد، برای خرید لوازم خانگی وا می‌دهد. اصلاً با خودش می‌گوید خانه‌ای که از گوشت و مرغ خالی است چه نیازی به لوازم منزل دارد؟

لطفاً به این نکته هم توجه کنید که این خبر هیچ ربطی به عدم توانایی مسئولان در مهار گرانی‌ها ندارد. مسئولان کار خودشان را به بهترین نحو انجام داده‌اند.

تورم را کلی پایین آورده‌اند. دیگر باقی ماجرا دست کالاهای بازار است. چه انتظاری دارید؟ مسئولان چطور به مرغ زبان‌نفهم حالی کنند ارزان شود؟ چطور به چهار تا تیر و تخته، آن هم دست دوم بفهمانند باید قیمت را بکشند پایین.

تا همین‌جا برعهده مسئولان بود واز این‌جا به بعد دست یخچال و گاز ومبل‌هاست. دست سیب‌زمینی‌ها و پیازهاست. گاوها و گوساله‌ها، مرغ‌ها و ماهی‌ها.

شاید به یک پری نیاز داشته باشیم. پری‌ای که زبان اشیا و خوراکی‌ها را بفهمد. جادوگری با چوب جادو که چند تا هوتوتو کند و به آن‌ها بفهماند که وقت ارزانی است. برای ارزان شدن هیچ نیازی به شیوه مدیریت درست، اقتصاددانان نخبه، مغزهای متفکر و مهار تورم نیست. فقط یک ورد می‌خواهد و چوب جادو.

وردی که بتواند زبان مسئولان را به لوازم خانگی، خوراک، پوشاک، مسکن و البته ما مردم بفهماند.