راضیه حسینی
هیچ برنامهای تا امروز برای اعمال خاموشیها نداریم
معاون وزیر نیرو: «هیچ برنامهای تا امروز برای اعمال خاموشیها نداریم.»
نمیدانیم این چندمین بار است که متوجه شدیم هیچ برنامهای تا امروز برای اعمال خاموشیها وجود ندارد، و نمیدانیم قرار است چند بار دیگر متوجه شویم «تا امروز» هیچ برنامهای برای اعمال خاموشی وجود ندارد.
شاید همین که مدام هیچ خبری از «برنامهی خاموشی» نیست بشود رزومهی مثبت مسئولان و موفقیتی بزرگ در این زمینه. حتی شاید «تا امروز» آنقدر کش بیاید که تا خود ۳۱ شهریور هم ادامه پیدا کند و در کل تابستان، هفتهای یکبار این خبر را بخوانیم، ببینیم و هرطور شده بفهمیم که «هیچ برنامهای برای اعمال خاموشیها وجود ندارد.»
حتی اگر علاقهای به خواندن هیچ خبری نداشته باشیم. تمامی کانالها و شبکههای خبری را قطع و خاموش کنیم، پیامک هم نخوانیم، باز هم باید متوجه شویم. شاید یک روز با صدای کوبیده شدن چیزی به در خانه از جا بپریم. سریع برویم در را باز کنیم و ببینیم مأمور برق است، اما بهجای اینکه برود کنتور را بخواند، اعلام میکند که «هیچ برنامهای برای خاموشیها نداریم.»
شما میگویید: «همینالان برق قطعه. متوجه نشدید زنگ کار نمیکنه؟»
مأمور میگوید: «اینا دیگه به من ربطی نداره. من مأمورم و معذور.»
البته این جمله پر بیراه هم نیست. قرار است هیچ برنامهای برای خاموشیها وجود نداشته باشد، کسی نگفته است که قرار است خاموشی نباشد. این دو با هم کلی تفاوت دارند. بالاخره خاموشی با برنامه، خیلی با قطعی بیبرنامه فرق دارد. اولی مشکلی است که کاملاً متوجه مسئولان است، اما دومی را میتوان اصلاً گردن نگرفت.
برق است دیگر ممکن است خسته شود، حوصلهاش سر برود و یکهو تصمیم بگیرد برود، بعد برای خودش بیاید. این دیگر ربطی به مسئولان ندارد. وارد هیچ آماری هم نمیشود.
مسئولان هم میتوانند با خیال راحت تا ابد اعلام کنند «هیچ برنامهای تا امروز برای اعمال خاموشیها نداریم!»
