راضیه حسینی
«حداقل حقوق کارکنان دولت به ۱۸ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان رسید.»
بیایید به مفهوم حقوق و دستمزد کمی عمیق‌تر نگاه کنیم. آن‌قدر عمیق که بتوانیم معنی دیگری برای این کلمه پیدا کنیم. معنی و مفهومی که نشان بدهد این مبلغ برای یک خانواده کافی است.
برای این کار باید ابتدا هرچه تصور از حقوق و دستمزد داشتیم دور بریزیم. بعد با ذهنی خالی و پاک و سفید وارد عمق ماجرا شویم. در این ژرف‌اندیشی خالص، می‌توانیم هر معنی و مفهومی که دل‌مان خواست به‌جای قبلی بگذاریم. مثلاً می‌توانیم بگوییم «حداقل حقوق یعنی مقدار پولی که یک خانواده نیاز دارد تا نمیرد.»
یا «به مقدار پولی که هر ماه فردی دریافت می‌کند تا با آن مالیات، عوارض، قسط و بدهی خود را بدهد، حقوق می‌گویند.»
تغییر مفاهیم اصلاً و ابداً چیز جدیدی نیست و فکر نکنید فقط ما هستیم که دست به این کار می‌زنیم. در طول تاریخ، مردم و به‌خصوص مسئولان زیادی در جهان دست به این کار زدند و اتفاقاً تااندازه‌ای هم موفق بودند.
مثلاً همین مفهوم «صلح» اول همه فکر می‌کردند به شاخه‌ی زیتون روی سر و آرامش و امنیت و این چیزها مربوط است، اما کمی بعد سیاست‌مدارانی روی کار آمدند که این مفهوم را به کل از بین بردند. مثلاً زدند پل یک کشور را ترکاندند برای برقراری صلح و آرامش! یا مردم یک کشور را پودر کردند برای حمایت از مردم همان کشور!
دیدید، مفاهیم به همین راحتی تغییر می‌کند و دنیا ککش هم نمی‌گزد، حالا می‌خواهید بگویید مفهومی پیش‌پاافتاده به نام «حقوق» نمی‌تواند تغییر کند؟ معلوم است که می‌شود. نه‌تنها حقوق، بلکه مفاهیم دیگری مثل تورم، گرانی، معیشت و… هم می‌توانند تغییر کنند.
همین‌الان دوباره چشمان خود را ببندید. معنی قبلی گرانی را حذف کنید. بروید به عمق کلمه و برایش یک معنی جدید تولید کنید. می‌توانیم بگوییم «کالاهایی که دیگر موردنیاز ما نیستند و نمی‌خواهیم بخریم و خیلی بی‌خود هستند را گران می‌نامند.»
به نظرتان دیگر چه مفاهیمی نیاز به تغییر و تبدیل دارند؟
