دکتر حمزه رضایی
جناب پزشکیان حجّت را بر دانشگاهیان تمام کرد و گفت: دانشگاه خودش باید درآمد داشته باشد.
پزشکیان مثال گفته اش را درآمدزایی دانشگاه های خارج از کشور ذکر کرد.
نمی دانم چرا ایشان به خود زحمت می دهند و راه دور می روند و برای پیدا کردن مصداق گفته شان، دانشگاه های خارج را مثال می زنند؟
اگر اندکی چشم بصیرت داشته باشیم، همین دانشگاه آزاد خودمان بهترین نمونه فرمایش رئیس جمهور است.
ماشاالله و هزار ماشاالله و به کوری چشم خنّاسان داخلی و ریگ به کفشان خارجی، این دانشگاه عریض و طویل وطنی، که به هیچکس هم پاسخگو نیست، سر هر کوچه و کوی و برزن و تپّه ای نیست که شعبه و دفتری دایر نکرده باشد و هیچ مادر مرده ای هم نیست که از این دانشگاه واقعاً ازاد، مدرکی نگرفته باشد!
تصوّر بفرمایید ایا افتخاری بالاتر از این هم هست که تعداد مدرک گرفتگان این دانشگاه مردمی در بسیاری از شهرها از تعداد جمعیّت ان شهر بیشتر باشد و آیا معجزه ای بالاتر از این وجود دارد که در حال حاضر کشور ما از حیث دارا بودن انواع و اقسام مدارک رنگارنگ دانشگاهی(ازادش را عرض می کنم) گوی سبقت را از همه کشورها ربوده باشد. بر صدر نشسته باشد و قدر بیند. قدر یقین همه این شاهکار ها میسّر نشده است مگر در سایه تلاش و همّت مخلصانه مسئولین دانشگاه ازاد.
و امّا شقّ القَمَر اصلی این بنگاه ازاد (ببخشید دانشگاه ازاد) در درآمدزایی و کسب ثروت قارونی آن است که فی الواقع دست همه بنگاه های مالی دنیا را از پشت بسته است.
گمان نمی رود هیچ دانشگاه و کلاً هیچ موسسه ای در دنیا پیدا شود که چنین مسئولان فرهیخته و نابغه ای داشته باشد که در راه کسب درآمدهای ریالی و یورویی و دلاری و درهمی(چشم نخورند) نه روز از شب شناسند و نه شب از روز!
الحق و الانصاف که باید به این مدیران نازنین نازید که در راه درآمد زایی شان دلی شیر دارند و تنی ژنده پیل و در مقابل کسانی که چوب لای چرخ شان می گذارند، به مانند کوه ایستاده اند و خم به ابرو نمی آورند !!
نمونه بارز این مقاومت، گفته رئیس کمیته دانشگاه های غیر انتفاعی مجلس است که گفته بود دانشگاه آزاد با سطح پایین علمی، سبب افت رتبه علمی کشور شده است و ساماندهی آن ضروری است!
پر واضح است که دست اندرکاران دانشگاه ازاد این افاضات را به هیچ جای مبارک شان حساب نکرده و نمی کنند و ماشین صدور مدرک شان لحظه ای از کار نمی ایستد و “نان استاپ” کار می کند.
آنها بیدی نیستند که از این بادهای موسمی بلرزند. ره را چنان می روند که رهروان رفتند.
در عجبم که چرا با وجود حی و حاضر بودن این بهشت درآمدی وطنی، نظر پزشکیان به دانشگاه های آن سوی مرزهاست!
