راضیه حسینی
مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران در جلسه شورا در مورد سخنان مدیرعامل سازمان بهشت زهرا (س) در مورد جانمایی آرامستان جدید گفت: «اجازه دهید که کارها پیش برود چرا که اگر نام محل را ببریم ممکن است در خرید زمین‌ها دچار مشکل شوند.»
کاش توضیح می‌دادید کارها تا کجا پیش برود زمان اعلام فرا می‌رسد؟ وقتی مردم صدای لا إله إلّا اللّه را شنیدند؟ وقتی نیمی از آرامستان پر شد؟ یا وقت پیش‌فروش قبرها با قیمت استثنایی و ویو رو به ابدیت؟
پیشنهاد می‌کنیم طی مراسمی ویژه افتتاحیه را انجام دهید و مردم منطقه را سورپرایز کنید. ربانی مشکی دم در ورودی بزنید. فقط قیچی یادتان نرود. تابوت و قبری نمادین هم آماده کنید. بعد از برش ربان مشکی، سر قبر نمادین حاضر شوید. چند تا بیل خاک بریزید، فاتحه‌ای نمادین بخوانید و حالا اگر چند قطره اشک نمادین هم ریختید جای دوری نمی‌رود.
پس از مراسم افتتاحیه باشکوه، وارد فاز جدی و واقعی قضیه شوید و قیمت هر قبر را همراه با آپشن‌ها اعلام کنید. قبرهای یک، دو و سه طبقه. فول امکانات، کم‌حشره، پاخور زیاد یا کم. خاک مرغوب، دسترسی راحت نکیر و منکر و سایر فرشتگان و باقی امکانات.
البته لطفاً هنگام قیمت‌گذاری به قیمت خانه‌های اطراف دقت کنید. خدای نکرده طوری نشود قیمت یک قبر از خانه گران‌تر در بیاید. هرچند برای عده‌ای از مردم خیلی هم اهمیت ندارد. نه خانه دنیوی را می‌توانند تهیه کنند نه اخروی.
به نظرمان بد نیست حالا که قرار است آرامستان جدیدی در تهران احداث شود جایی نزدیک به مجلس یا ساختمان دولت باشد. لطفاً فکر بد نکنید. اصلاً قصدمان این نیست که بخواهیم مسئولان به فکر آخرت بیفتند و کمی بترسند.
به هیچ وجه. گفتیم شاید بد نباشد مردگانِ دست از دنیا کوتاه، چند تا فاتحه درست و حسابی دریافت کنند. بالاخره فاتحه خواندن مسئولان با ما مردم معمولی تومنی صنار تفاوت دارد. آنها صادها را کشیده‌تر و عین‌ها را حلقی‌تر ادا می‌کنند.
کاش کلاً راه مسئولان از وسط قبرستان می‌گذشت. فقط به‌خاطر شادی روح مردگان.
