راضیه حسینی
محمدزاده، کارشناس طراحی خودرو در گفت و گو با «انتخاب»: «اکثریت خودروهای داخلی روی پلتفرمهای 15 سال قبل ساخته میشوند. کیفیت خودروی داخل به ویژه در چند سال اخیر که مواد اولیه ورق بدنه کاهش پیدا کره، پایین آمده. ورق بدنه خودرو که از چند شرکت کرهای و چینی تأمین میشد با توجه به تحریم توسط داخل تولید میشود.»
آقای کارشناس، توی سر مال نزنید. حیف نیست پلتفرمهای خودروهای ایرانخودرو و سایپا را با قدمت، فقط پانزده سال، در نظر بگیرید؟ همین نیسان خودمان، احتمالاً آخرین بازماندهی اولین خودروی طراحی شده توسط نیسان است. شاید تنها نشانهای که از این خودرو در شرکت تولیدکنندهی اصلی یافت شود، یک عکس سیاه و سفید نصب شده روی دیوار موزه است. اگر از حاضران در شرکت بپرسید نیسان چه رنگی بود؟ هیچکدام قادر به پاسخگویی نخواهند بود، جز یک ایرانی که احتمالاً در قسمت طراحی و مهندسی شرکت یافت خواهد شد. اگر هم نشود، حتماً در شرکتهای دیگر خودروسازی برتر جهان وجود دارد.
از نیسان بگذریم، چه کسی میتواند بگوید از عمر پلتفرم خانوادهی پژو فقط پانزده سال گذشته است؟ ما با این خودرو بزرگ شدیم. دندان درآوردیم. راه رفتیم و تلویزون تماشا کردیم. از همان موقع تا به حال هم در فیلمها حضور یک پژوی مشکی را شاهدیم. در واقع نمیدانیم باید اسم نوستالژی رویش بگذاریم یا نه؟ چون هنوز هم وجود دارد و احتمالاً هیچگاه از بین نخواهد رفت.
خیابانهای ما تقریباً به موزهی متحرک خودروهای قدیمی، ولی صفر کیلومتر تبدیل شدهاند. هیچ بعید نیست روزی فیلمسازی، البته به شرط اجازه، برای ساخت فیلمی مربوط به دههی 1980 به ایران بیاید. در واقع ما الان در شرایطی به سر میبریم که پلتفرم پانزده ساله، به عنوان یک ظاهر به روز، شناخته میشود. لطفاً قدمت و عتیقه بودن پلتفرمهای خودروسازان ما را زیر سؤال نبرید. موارد دیگر مهم نیست. از کیفیت بدنه، تا تولید داخل ورقه و … ولی قدمت نه.
