آینده وضع گرمایش اقلیمی به صورت تنگاتنگ مرتبط با تصمیماتی است که در سال جاری اتخاذ می شود. فیلیپ اِسکاند در نشریه لوموند این موضوع را بررسی کرده است.
به عقیده او به رغم پیشرفتهای چشمگیر بشر طی دو قرن گذشته به یُمن استفاده از انرژیهای ارزان به دلیل آثار وسیع تخریبی و تبعات استفاده از این انرژیها بشر دیگر قادر به ادامه این روش نخواهد بود.
موضوغ تغییرات آب و هوایی و گرم شدن تدریجی کره خاکی و تبعات سوء آن بر محیط زیست و در نتیجه زندگی انسان، ریشه ها و راههای مقابله با آن، به عناوین مختلف طی چند دهد گذشته موضوع جدی بحث اهل قلم و فعالان در عرصه محیط زیست بوده است.
در سال جاری تصمیمات سرنوشت سازی در این مورد اتخاذ خواهد شد. نامزدهای ریاست جمهوری در سال ۲۰۲۲(۱۴۰۱) یکی از موارد مهم برنامه های خود را به این موضوع اختصاص خواهند داد.
موضوع اصلی بحث آنها این خواهد بود که بخش عظیمی از پیشرفت بشر طی دو قرن گذشته که رفاه و آسایش در تمام زمینهها برای او به ارمغان آورده است مدیون استفاده بیحد از انرژی ارزان بوده است.
بر اساس محاسبات ژان مارک ژانکو ویسی، کاریکاتوریست فرانسوی، این پیشرفتها برای هر فرانسوی به منزله استفاده او از ۶۰۰ برده برای اموری چون گرم کردن، حمل ونقل، اسکان، مراقبتهای ضروری و سرگرمیهایش بوده است.
این درحالیست که تولید روشنایی از روغن بالن در سالهای ۱۸۰۰(۱۲۰۰) هزاربرابر از تولید برق درحال حاضر گرانتر تمام میشده است. تمام این بررسیها و مطالبی که در موضوع گرمایش کره زمین مورد بحث و بررسی قرار می گیرند حکایت از آن دارند که ضمن اعتراف به نقش انرژی های ارزان فسیلی در حصول پیشرفت های چشمگیر بشر طی دو قرن گذشته در فراهم کردن رفاه، آسایش و سلامتی برای او نمی توان این نکته را نیز از نظر دور داشت که به دلیل بروز آثار تخریبی استفاده از همین انرژی های فسیلی برای نوع بشر و اساسا محیط زیست ادامه این وضع دیگر ممکن نخواهد بود.
همه به این امر اذعات دارند اما فداکاری هایی که برای حل آن مورد نیاز است را بر نمیتابند که شامل کاهش استفاده از خودرو، مصرف گوشت، سفرها و آزادیهای فردی میشود.
کریستیَن گولیه، اقتصاددان لیبرال فرانسوی معتقد است بهترین راه حل برای تغییر رفتار در این موضوع استفاده از ابزار «قیمت» است. بر اساس محاسبات او میزان مالیات وضع شده۱۵۰ یورویی درهر تن برای محصولات کربنی پنج برابرتعرفهایست که در اوایل سال ۲۰۲۱(دی ۱۳۹۹) از صنایع سنگین دریافت میشد. بحران انرژی کنونی که ناشی از افزایش قیمت گاز است شاهد همین ماجراست.
این افزایش قیمت منجربه افزایش تورم، نابرابریهای اجتماعی و بروز مخاطرات ژئوپلیتیکی در جهان شده است. رفتن به سمت جهانی گرانتر اما اقتصادی تر تغییریست اجتناب ناپذیر که مدیریت آن شجاعت خاص خود را می طلبد.
دغدغه دولتمردان در آغاز سال ۲۰۲۲(۱۴۰۱) برای برنامه ده سال آینده این چنین باید باشد. اما آیا آنها این شجاعت را دارند؟
منبع: لوموند
