راضیه حسینی
حاجی دلیگانی عضو هیئت رئیسه مجلس: «دولت قصد دارد یک عدد ثابتی به حقوق همه افراد اضافه کند و یک درصدی نیز نسبت به حقوق همه افراد افزایش صورت بگیرد که حدود ۱۰ درصد در نظر گرفته شده است. البته این افزایش درصدی به صورت پلکانی است و کسانی که حقوق پایین‌تری دارند درصد بیشتری دریافت می‌کنند.»
در همین راستا دولت گفت: «ما سعی می‌کنیم در مرحله بعد، به ترکیبی از عدد مخلوط و کسربزرگ‌تر از واحد برسیم. اگر باز هم به جواب نرسیدیم سعی می‌کنیم با ترکیب زیگما، انتگرال و لگاریتم، حتماً عدد موردنظر را به دست بیاوریم. البته درست است که حل این مسائل برای ما بسیار سخت است اما برای رفاه حال کارمندها حتماً تمام تلاش خودمان را می‌کنیم.»
ما اصلاً راضی به این‌همه زحمت نیستیم. وقتی قرار است سرآخر باز هشت‌مان گرو نه باشد دیگر چرا این‌قدر خودتان را اذیت می‌کنید؟ در هر صورت حقوق، مثل گورخری خسته و از حال افتاده است که هنوز به پنجم ماه نرسیده، توسط پلنگ گرسنه تورم، شکار می‌شود و خلاص. دیگر این‌همه صغری کبری چیدن ندارد.
شما مبلغ حقوق و تورم را دست شیخ بهایی خدابیامرز هم بدهید و بگویید یک‌جوری ترکیبی مسأله را حل کن، تمام عصب‌های مغزش اتصالی می‌کند و سرآخر می‌رود در ورودی مسجد جامع عباسی گل کوچک بازی می‌کند.
البته در این که شما دارید همه تلاش‌تان را می‌کنید تا حقوق کارمندها کمی دیرتر تمام شود شکی نیست، ولی کاش این ترکیب‌ها را با تورم انجام می‌دادید، تا گرانی‌ها دست از سرملت بردارند و ما هم یک روز، ارزان شدن اجناس را ببینیم.
یک روز این گورخر خسته بالاخره بتواند مرغ و گوشتی که مدت‌ها پی‌اش بود را بخرد. آن‌وقت پلنگ بدبخت بفهمد تا حالا اشتباه فکر می‌کرده که حیوان دارد از دست او فرار می‌کند و در اصل می‌خواست به گوشت و مرغ ارزان شده برسد. بعد با خودش بگوید چه کاری است، حالا که همه چیز ارزان شده من هم توی صف بمانم، چندکیلو گوشت بخرم و الکی خون و خون‌ریزی راه نیندازم.
