با وجود فعالیت برخی کشورها و شرکتها در زمینه گره های پلی متالیک از دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، فعالیتها محدود به اکتشاف مانده است، زیرا ISA یا سازمان بین المللی بستر دریا، هنوز «کد استخراج» را تصویب نکرده است. کار روی این کد از سال ۲۰۱۴ آغاز شده است.
ایلیا اپیخین گفت: اگر آمریکا بهطور یکجانبه استخراج از بستر دریا را مشروعیت ببخشد، از یک سو اختلافی با ISA ایجاد خواهد شد و از سوی دیگر ممکن است ISA را وادار کند هرچه سریعتر قانون استخراج را نهایی کند تا اعضایش از مسیر آمریکا اقدام نکنند. ایالات متحده عضو ISA نیست.
به گفته وی، راهاندازی کارخانههای فرآوری کمتر سه سال طول می کشد. نخستین کارخانهها که برای فرآوری گرههای مذکور ساخته یا بازطراحی می شود در کشورهایی مانند کره جنوبی و ژاپن زودتر راهاندازی و وارد مدار خواهد شد.
International Seabed Authority یا ISA نهادی وابسته به سازمان ملل است که باید قوانین استخراج مواد معدنی از آبهای بینالمللی را تعیین کند. این قوانین هنوز نهایی نشده است.
اپیخین اشاره کرد که اگرچه فلزات بستر دریا ردپای کربنی پایینی دارد، اما همچنان در فهرست سیاه برخی برندها و مؤسسات مالی قرار گرفتهاند. در مارس ۲۰۲۱، شرکت BMW در بیانیهای مشترک با یکی از سازمان های مهم محیط زیستی اعلام کرد: تا زمانی که ریسکها و پیامدهای زیستمحیطی استخراج از اعماق اقیانوس بهطور شفاف ارزیابی نشود از این مواد معدنی استفاده نخواهد کرد و تامین مالی استخراج آنها را نیز انجام نمیدهد.
اپیخین گفت: اگر از رباتها استفاده شود، مشکلات کمتر است، زیرا کمی بالاتر از بستر دریا شناور میمانند. این روش گران است؛ چون به تعداد زیادی ربات نیاز است که پس از هر بار غواصی باید باتری آنها شارژ شود.
شرکت کانادایی The Metals Company در آوریل ۲۰۲۵ اعلام کرد: چندین درخواست به اداره ملی اقیانوسی و جوی آمریکا (NOAA) ارائه کرده است؛ از جمله درخواست مجوز استخراج تجاری برای منطقهای به وسعت ۲۵٬۱۶۰ کیلومتر مربع در منطقه کلاریون–کلیپرتون. این شرکت در می ۲۰۲۶، اعلام کرد: NOAA درخواستها را کاملا منطبق با الزامات دانسته و انتظار میرود، تصمیم نهایی تا پایان مارس ۲۰۲۷ اعلام شود.
روابط عمومی شرکت توسعه معادن و فلزات
