چرا قدر غازهای تخم طلا را نمی‌دانیم

راضیه حسینی

وزیر کشور: «چه دلیلی دارد که فلان خودرو در فلان کشور صنعتی ساخته شود و مردم ما احیاناً دنبال آن خودرو باشند؟ چرا مردم ما به دنبال محصولات تولیدی خودمان نباشند؟»

از بس مرغ همسایه برای مردم ما غاز است و اصلاً غازهای خودمان را نمی‌بینند. پرندگان ما مظلومانه هر روز چند تا تخم طلا می‌گذارند، ولی مرغ‌های هورمونی خارجی‌ها حتی یک تخم نصف و نیمه هم نمی‌گذارد و ما باز هم دنبال همان تخم مرغ نصف و نیمه هستیم. تازه گاهی اوقات غازهای داخلی تبدیل به شتر مرغ، با قابلیت پرواز هم می‌شوند، ولی ما از کنارشان رد می‌شویم و هیچ توجهی نشان نمی‌دهیم.

کاش کمی از مردم کشورهای خارجی یاد می‌گرفتیم. آنها که هیچ وقت مرغ ما برای‌شان غاز نمی‌شود و به هیچ وجه دنبال خودروهای ایرانی نیستند. در واقع نه‌تنها غاز، بلکه خود مرغ هم به حساب نمی‌آورند و خودروهای ما را چیزی شبیه به جوجه اردک زشت می‌دانند.

آقای وزیر، شما اصلاً نگران نباشید و لطفاً خاطرتان را با این سؤالات مکدر نکنید، بالاخره یک روزی می‌رسد که این جوجه اردک‌های زشت، قوهای سپید بزرگی شوند و همه‌ی غازهای خارجی‌ها را به کتف چپ‌شان بگیرند.

روزی خواهد رسید که تیبا دیگر با یک فوت به هوا نخواهد رفت و در رقابت با بی ام دبلیو گوی سبقت را خواهد ربود. همان روزی که دویست و شش بالاخره ثابت می‌کند هیچ از لندکروز کم ندارد و حتی خیلی گولاخ‌تر از آن است.

پیشنهاد می‌کنیم در آن روز جذاب، آفتابی و درخشان، دیگر به هیچ کدام از مردم ایران، که دنبال مرغ‌های خارجی بودند، خودروی داخلی نفروشید، یا اگر می‌فروشید کمی سخت بگیرید و گران بدهید. نه مثل الان همیشه در دسترس و بسیار ارزان. در واقع یکی از دلایلی که مردم به سمت خودروهای بی‌کیفیت خارجی می‌روند، همیشه در درسترس بودن و ارزانی خودروهای داخلی است.

هر خانواده می‌تواند به راحتی سه، چهار خودرو تهیه کند و چندتایی هم برای روز مبادا نگه دارد. بهتر است کمی به فکر خودتان باشید و غازهای تخم طلای‌تان را گران‌تر بفروشید.