از این بیشتر هم مگر می‌شود گل کاشت؟ (طنز)

راضیه حسینی

به نظر می‌رسد که مشکل اصلی، در معنی دستاورد است. احتمالاً تعریف آقای وزیر از دستاورد کمی متفاوت است. مثلاً از نظر ایشان هر چیزی که خاص باشد و باقی کشورها نداشته باشند یک دستاورد به حساب می‌آید. مثبت و منفی‌اش خیلی مهم نیست.

همین که تقریباً هیچ کشوری نتوانسته در این حد سرعت اینترنت را کُند کند، یک دستاورد به حساب می‌آید.

این‌که در موبایل اکثر ما کلکسیونی از انواع فیلترشکن‌های مختلف وجود دارد و برای وارد شدن به یک پیام‌رسان عادی، باید بیشتر از فرستادن یک سفینه‌ فضایی به مریخ وقت صرف کرد هم یک دستاورد بزرگ است.

زمانی فقط دکمه فیلترینگ تلگرام داشتیم و کلی ناراضی بودیم. الان علاوه بر آن، دکمه‌های قطعی اینستاگرام، واتس‌آپ، سایت‌های خارجی و… را نیز داریم. در واقع آن‌قدر زیاد شده‌اند که گاهی دکمه تو دکمه می‎شود و یک‌هو می‌بینید پیام‌رسان‌های داخلی هم فیلتر شده و حتی سایت خدمات الکترونیکی دولت، ایران دات گاو، هم بالا نمی‌آید. این‌همه تنوع اگر دستاورد نیست، پس چیست؟

وزیر محترم ارتباطات توانسته است، طوری نامش را در تاریخ ماندگار کند که هیچ مسئول ارتباطاتی تا به حال نتوانسته به این موفقیت دست پیدا کند. ما و نسل‌های بعد از ما حتماً برای همیشه از او یاد خواهیم کرد. البته که مهم ماندن در خاطر است، مثبت و منفی‌اش اهمیت خاصی ندارد.

شاید پر بیراه نباشد، اگر وزیر ارتباطات کنونی را به عنوان پردستاوردترین وزیر، البته تا به حال، بشناسیم. او یک تنه توانسته کاری کند که دوران قبل و فیلترینگ تلگرام برای‌مان آرزو شود.

البته در این زمینه با مسئولان دیگر برابر است. همه‌‌ آنها در این مورد مهارت فوق‌العاده‌ای دارند. همیشه باعث می‌شوند حسرت بخوریم و یک «یادش بخیر، چه دوران خوشی داشتیم» از ته دل بگوییم.

این هم یک دستاورد دیگر برای مسئولان است. باز بگویید کم زحمت می‌کشند. از این بیشتر هم مگر می‌شود در مملکت گل کاشت؟